Αμπέλι στους Αγίους Θεοδώρους κατεστραμμένο μετά τη χαλαζόπτωση της 10ης Ιουλίου

Με το πότισμα, το ράντισμα και την κοπή χόρτων θα ασχολούνταν κανονικά οι αμπελοκαλλιεργητές της Ροδόπης, αν η χαλαζόπτωση που σημειώθηκε στις 10 Ιουλίου δεν τους ακύρωνε τους κόπους και τα όνειρα, τουλάχιστον γι αυτή την καλλιεργητική χρονιά. Οι αμπελοκαλλιεργητές, όμως, γνωρίζουν καλά να συνεχίζουν παρά τις δυσκολίες, ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις θα χρειαστούν να ξεκινήσουν από την αρχή, κυριολεκτικά από το μηδέν…

« Πρέπει να είσαι στο αντικείμενο αυτό για να ξέρεις τι πρέπει να κάνεις γιατί το αμπέλι είναι σαν το μικρό παιδί, θέλει περιποίηση.» δηλώνει ο κος Νίκος Παπαβασιλείου , αμπελουργός στον Ίασμο και μιλά για τα προβλήματα που δεν λείπουν από τον χώρο σε μια κανονική καλλιεργητική χρονιά χωρίς δυσμενή καιρικά απρόοπτα…

Ο κος Νίκος Παπαβασιλείου , αμπελουργός στον Ίασμο

«Τα προβλήματα στον κλάδο έρχονται από την στιγμή που μαζεύεις τον καρπό και μετά» δηλώνει μιλώντας στην ΕΡΤ Κομοτηνής και σημειώνει «Υπάρχει ένα «νεφελώδες τοπίο» όσον αφορά στο τσίπουρο και από την άλλη το κρασί δεν είναι εκείνο το οποίο φεύγει, όπως θα έπρεπε να φύγει κι έτσι δεν βλέπω μια συνέχεια από τους νέους.»

Σύμφωνα με τον έμπειρο αμπελουργό ό,τι έχει να κάνει με εξαγωγές, θα πρέπει η πολιτεία να μεριμνήσει να δημιουργήσει έναν φορέα για να στηρίζει τον παραγωγό. «Δυστυχώς το πρώην συνεταιριστικό κίνημα που υπήρχε έχει διαλυθεί και στην θέση του δεν έχει μείνει τίποτα. Αυτό για τους παραγωγούς είναι αρνητικό. Ελπίζω η πολιτεία να σκύψει στο πρόβλημα αυτό» δηλώνει και δείχνει το δρόμο του συνεταιρίζεσθαι. Μικροαγρότες οι καλλιεργητές της γης της Ροδόπης , όχι αγρότες με 10.000 και 15.000 στρέμματα για να έχουν μια άλλου είδους οργάνωση. «Άρα», όπως λέει, «τα στρέμματα που καλλιεργούν οι αγρότες είναι λίγα , για να μπορέσει να έρθει κάτι θετικό θα πρέπει να οργανωθούμε, να συνεταιριστούμε, μέσα από μια άλλη βάση. Πρέπει η πολιτεία να βγάλει ένα καλό νόμο περί συνεταιρισμών για να αρχίσουν σιγά- σιγά να δημιουργούνται τα πρώτα κύτταρα των συνεταιρισμών.»

Σύμφωνα με τον Ιασμιώτη αμπελουργό για να μπορέσει σήμερα η νεολαία να ασχοληθεί με το οινοποίησιμο σταφύλι, πρέπει να έχει τα δικαιώματα από το κράτος. «Δεν μπορεί κανείς να βάλει κρασοστάφυλο, πρέπει να έχει δικαιώματα κι αυτά είναι πάρα πολύ δύσκολο να τα πάρει σήμερα κάποιος. Υπάρχει ήδη ενδιαφέρον. Ωστόσο, τα δικαιώματα που παραχωρούνται είναι ελάχιστα σε σχέση με την ζήτηση. Στην Ροδόπη εκφράστηκε ενδιαφέρον για 600 στρέμματα κι έδωσαν δικαιώματα για 60».

Το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί γύρω από την αμπελοκαλλιέργεια είναι αποθαρρυντικό για τους νέους. «Βλέπουν οι νέοι ότι δεν είναι από τις καλλιέργειες στις οποίες μπορείς να βασιστείς. Ή θα το πουλήσεις το σταφύλι σαν καρπό, που είναι πολύ ή θα καθετοποιηθείς και θα κάνεις τσίπουρο και κρασί . Η διάθεση αυτών των προϊόντων είναι πολύ δύσκολη. Και βλέποντας ο νέος ότι δεν έχει στήριγμα ο αγρότης που ασχολείται μ’ αυτό, απομακρύνεται.» Όσον αφορά στην παραγωγή του τσίπουρου δεν μπορεί σύντομα, όπως λέει, να παρουσιάσει τα προβλήματα. «Είναι πάρα πολλά!» δηλώνει με νόημα και σημειώνει « Φτάνουμε σε σημείο πολλές φορές να είμαστε και παράνομοι, κάτω από την ανοχή της πολιτείας, αλλά πόσο καιρό ακόμη θα κάνουν τα όργανα της πολιτείας τα στραβά μάτια;» αναρωτιέται με ειλικρίνεια και προσθέτει « θα έρθει η ώρα κάποτε που θα κάνουν το καθήκον τους. Όταν κάνει ο άλλος το καθήκον του, κάποιοι δεν θα μπορέσουν να πετύχουν αυτό που θέλουν.»

Τέλος, ζητά από τους υπευθύνους να ξεκαθαρίσουν άμεσα τη θέση της πολιτείας απέναντι σ΄αυτό και να βάλουν σταθερούς κανόνες για να είναι και προς το κράτος φιλική και προς τον παραγωγό φιλική η αμπελοκαλλιέργεια. « Υπάρχουν αυτές οι δικλίδες. Απλώς θα πρέπει να μπορέσει να δώσει εκείνη την δυνατότητα στον αγρότη να είναι και νόμιμος και να παίρνει εκείνα που πρέπει να πάρει. Κάποτε θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο, αυτό το «κρυφτούλι» δεν είναι καλό πράγμα.» σημειώνει στέλνοντας το μήνυμα του.
Φώτο: Νίκος Παπαβασιλείου ρεπορτάζ –κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: