Ντομάτες Μαρωνείας, Αντιοχείας (ντόπια), Άνω Βυρσίνης, Σερρών, ντομάτα τσερόκι, πεπόνι από τα Μίρανα, αγγουράκια παραδοσιακά, μελιτζάνες μαύρες, μελιτζάνα τσακώνικη, άσπρη, πράσινη, ντοματίνια και δεκάδες άλλα φυτά από τα χέρια των μικρών κηπουρών. Εκατοντάδες κηπουροί –μαθητές 26 Σχολείων της Ροδόπης ενώνουν τις δυνάμεις τους καλλιεργώντας.

26 Σχολεία σε συνεργασία με την τοπική ομάδα του Πελίτι, την εναλλακτική κοινότητα για μια αρμονική συνύπαρξη, θα μοιράσουν για 17η χρονιά 5000 σακουλάκια με συνολικά περισσότερα από 15. 000 φυτά. «Είναι φυτά από παραδοσιακές ποικιλίες οι οποίες χάνονται και δεν υπάρχουν στην αγορά. Στα φυτώρια έχουν μόνο υβρίδια. Στο παζάρι ευτυχώς τα τελευταία χρόνια παρουσιάζονται και παραδοσιακές ποικιλίες από ντόπιους καλλιεργητές.» δηλώνει η «ψυχή» της διοργάνωσης ο ακούραστος Νίκος Δομπάζης, δάσκαλος του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής. Στην φετινή αυτή εκδήλωση παίρνουν μέρος νηπιαγωγεία, δημοτικά σχολεία και γυμνάσια. Συγκεκριμένα: Μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία: 1ο, 2ο, 3ο, 4ο Κομοτηνής, Κύμης, Δοκού, Πελεκητής, Ιάσμου. Νηπιαγωγεία: 9ο, 11ο, 14ο Κομοτηνής, Κάλχα, Κοσμίου. Δημοτικά Σχολεία: 9ο, 1ο, 2ο, 4ο, 6ο, 7ο, 10ο, 11ο, 12ο Κομοτηνής, Ξυλαγανής, Φαναρίου. Γυμνάσια: Νέας Καλλίστης. Ειδικά Σχολεία: ΕΕΕΕΚ Κομοτηνής. Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού, Παιδείας και Αθλητισμού του Δήμου Κομοτηνής.

Δικό τους κομπόστ, αντί για λίπασμα των εταιρειών 

«Φύτευαν τους σπόρους, έριχναν το κομπόστ που μόνοι τους δημιούργησαν από τα απορρίμματα της κουζίνας εμπλουτίζοντας το χώμα, τα έσπειραν σε σακουλάκια με χώμα και είδαν σιγά -σιγά τα φυτά να μεγαλώνουν.» αποκαλύπτει ο κος Δομπάζης για τους εξαιρετικούς μαθητές του προσθέτοντας «Το ζητάνε μας λένε συνέχεια «πότε θα σπείρουμε και πότε θα σπείρουμε». Είναι παιδιά της πόλης που δεν έχουν επαφή με τη γη, την καλλιέργεια, Έκαναν κάτι που το χάρηκαν πολύ.»

Λαχανικά χωρίς γεύση, τα λαχανικά του εξωτερικού
Παιδιά νηπιαγωγείων, δημοτικών και γυμνασίων με την καθοδήγηση των δασκάλων τους παράγουν φυτά θέλοντας να σώσουν τις παραδοσιακές ποικιλίες λαχανικών. «Θέλουμε να σώσουμε τους σπόρους μας που χάθηκαν. Να σωθούν και να διαδοθούν. Να μάθουμε να καλλιεργούμε την τροφή μας γιατί αυτή είναι η ποιοτική τροφή, όταν την καλλιεργούμε μόνοι μας. Ξέρεις τι τρως και ξαναθυμάσαι τις γεύσεις. Στόχος μας η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Στο εξωτερικό, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, προσφέρονται λαχανικά με εμφάνιση αλλά χωρίς γεύση. Στην Αμερική ακόμη χειρότερα είναι «πλαστικά» αυτά που τρώνε . Αυτά που τρώγανε οι πρόγονοί μας, να τα τρώμε κι εμείς γιατί έχουν πάρει από το πιάτο μας την τροφή μας και μας στέλνουν τους δικούς τους σπόρους. Να ξαναθυμηθούμε τι τρώγανε οι πρόγονοί μας και να τα τρώμε, θα θυμηθούμε τη γεύση.» εξηγεί ο δάσκαλος του 9ου Δ.Σ. σημειώνοντας με νόημα πως η βιολογική καλλιέργεια, η χρήση κομπόστ, η μη χρησιμοποίηση χημικών προστατεύει το περιβάλλον. «Η γη ανταποδίδει ό,τι της δίνουμε.»

Το 98% των ντόπιων σιτηρών έχει χαθεί
Ενδεικτικό της σημερινής καλλιέργειας είναι ότι το 98% των ντόπιων σιτηρών έχει χαθεί, «παλιά κάθε χωριό είχε τη δική του ποικιλία. Τώρα υπάρχουν τρεις – τέσσερις ποικιλίες που καλλιεργούνται σε όλο τον κόσμο και παράγονται τα ίδια παντού. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει σποροπαραγωγή και έρχονται όλα από το εξωτερικό, από το Ισραήλ, από την Ευρώπη και αυτούς καλλιεργούμε, φανταστείτε μια χρονιά να μην μας δώσουν σπόρους. Η εξάρτηση είναι μεγάλη. Γι αυτό και ο γεωργός θα πρέπει να έχει τους δικούς του σπόρους, να καλλιεργεί το δικό του σπόρο, να κρατάει το δικό του σπόρο. Υπάρχει η γνώση, δεν χρειάζεται να παίρνουμε τα γενετικά τροποποιημένα.»

Η συνεργασία το μυστικό της επιτυχίας
Όσον αφορά το μυστικό της επιτυχίας αυτής της διοργάνωσης που μετρά ήδη 17 χρόνια ζωής; «Δουλεύουμε συνεργατικά.” απαντά ο κύριος Δομπάζης επισημαίνοντας « Είναι σημαντικό οι άνθρωποι να μάθουν να εργάζονται συνεργατικά, να ζουν κοντά στη φύση, κοντά στην ομορφιά, γιατί η δουλειά στη φύση είναι μια θεραπεία.»
Φώτο: Νίκος Δομπάζης ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: