«O ποιητής εκφράζει τον εαυτό του αλλά εκπροσωπεί και το σύνολο του κόσμου. Δεν εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του.» δηλώνει ο Χασάν Αχμέτ, ο Κομοτηναίος γιατρός- ποιητής και σημειώνει ότι «Ο στίχος δεν είναι βάσανο, είναι μεγάλη μου χαρά να γράφω και δεν με βασανίζει καθόλου.»

Όσον αφορά στη θέση της ποίησης σήμερα; «Πάντα είχε χώρο και πάντα έχει» δηλώνει και σημειώνει ότι «Όσο είναι δύσκολες οι συνθήκες της ζωής, τόσο περισσότεροι άνθρωποι έχουν ανάγκη την ποίηση. Νομίζω ότι δίνει περισσότερη έμπνευση στον ποιητή η κατάσταση για να εκφραστεί.» Μιλώντας για την καθημερινότητα παρατηρεί ότι απαιτείται αισιοδοξία, καθώς απουσιάζει η αισιοδοξία κι αυτό δεν αρμόζει στον άνθρωπο. «Το μόνο που δεν μπορούν να μας αγοράσουν είναι το χαμόγελο, εγώ το χαμόγελο δεν το χαρίζω πουθενά και την αισιοδοξία. Πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, πάντα να βλέπουμε μπροστά να αγωνιζόμαστε διαφορετικά δεν έχει νόημα η ζωή.»

Ζει και εργάζεται στην Κομοτηνή, μια πόλη του σήμερα, αλλά και του μέλλοντος, όπως λέει. «Είναι μια πόλη που βρίσκεις την ηρεμία σου, την συνεργασία, που στις μεγάλες πόλεις δεν την έχεις. Βγαίνω από το σπίτι μου, μέχρι να πάω στην πλατεία θα χαιρετήσω 10 άτομα. Είναι μια πόλη ανθρώπινη» λέει κι αναφέρεται στην συνύπαρξη, στην συνεργασία και στην αγάπη που συναντά κανείς. «Βρίσκω τα πάντα σ’ αυτή την μικρή πόλη. Στο χωριό υπάρχει η συμπαράσταση στην πόλη η μοναξιά, για μένα η Κομοτηνή είναι μια μικρή πόλη, που οι άνθρωποι της απολαμβάνουν την συμπαράσταση του χωριού.»

Μοιράσου το άρθρο: