Φεύγουν από το σπίτι, κάποιοι από αυτούς για πρώτη φορά και μαθαίνουν να ζουν μόνοι τους. Οι φοιτητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης γνωρίζουν σιγά- σιγά τον νέο τόπο, απολαμβάνουν τις νέες παρέες και τα στέκια τους, αλλά πάντα νοσταλγούν το φαγητό της μαμάς. Τη δική της κουζίνα ψάχνουν σε κάθε καινούργιο πιάτο που δοκιμάζουν, παρά το γεγονός ότι η Κομοτηνή είναι η πόλη των γεύσεων με την ιδιαίτερη γαστρονομική της κουζίνα κι έχει να προσφέρει πολλές επιλογές.

Η Αναστασία και ο Σταύρος, ένα νεαρό ζευγάρι από την Κομοτηνή, αποφάσισε αυτή την νοσταλγία να την μετριάσει κάπως προσφέροντας ποιοτικό φαγητό, οικονομικά προσιτό. Στα χρόνια της κρίσης αγωνίζονται καθημερινά και δηλώνουν αισιόδοξοι. Αισιοδοξία που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο με την έλευση παλιών και νέων φοιτητών του Δ.Π.Θ.. «Με φαγητό στα 3,4, και 5 ευρώ οι τιμές είναι κάτι παραπάνω από προσιτές» δηλώνει η Αναστασία, η σεφ της μικρής επιχείρησης και προσθέτει την βεβαιότητά της ότι θα δουλέψει πολύ καλά και φέτος με τους φοιτητές. «Είμαστε πολύ αισιόδοξοι. Προσέχουμε τις πρώτες ύλες κι αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σπουδαίο.»

Ποιοτικά, ντόπια προϊόντα
Μακαρόνια με κιμά, γεμιστά πιπέρια, παστίτσιο, μουσακά, μοσχάρι όλα από την μικρή τους κουζίνα στο πιάτο των φοιτητών, των εργαζομένων, των επαγγελματιών και των συνταξιούχων. «Οι πρώτες ύλες είναι το άλφα και το ωμέγα.» δηλώνει ο Σταύρος προσθέτοντας πως η επιλογή των προϊόντων είναι σημαντικό να γίνεται με προσοχή. «Επιλέγουμε φρέσκα καινούργια υλικά, τοπικά προϊόντα, χωρίς φάρμακα. Συνεργάζομαι με παραγωγούς που γνωρίζω.» εξηγεί η Αναστασία.

«Τους βλέπουμε σαν παιδιά μας»
Η έλευση των νεοεισερχομένων φοιτητών, αλλά και των «παλιών» γνώριμων γεννά ελπίδες για καλύτερες μέρες σε πολλές μικρές επιχειρήσεις της περιοχής. Κάποιοι αναζητούν τα τελευταία χρόνια λύσεις μεταναστεύοντας στο εξωτερικό και κάποιοι άλλοι, όπως η Αναστασία και ο Σταύρος, μένουν στη Θράκη, δημιουργούν και κερδίζουν φίλους. «Τους βλέπουμε σαν παιδιά» δηλώνει ο Σταύρος και η Αναστασία προσθέτει «Ακόμη κι όταν δεν έχουν το σύνολο των χρημάτων που απαιτούνται για την μερίδα του φαγητού που επιλέγουν, ακόμη και τότε παίρνουν κανονικά την παραγγελία τους. Γιατί για μένα τα παιδιά του κόσμου είναι και δικά μου παιδιά.»
Φώτο: Η Αναστασία και ο Σταύρος στην κουζίνα τους κείμενο -φωτογραφία: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: