Την κορύφωση του Θείου Δράματος ζουν από τις πρωινές ώρες, σε όλους τους ναούς της Ροδόπης οι Χριστιανοί. Σπεύδουν να προσκυνήσουν τους ανθοστόλιστους Επιτάφιους, που δέχθηκαν το σεπτό Σώμα του Ιησού. Μικροί και μεγάλοι, για να είναι γεροί, φροντίζουν να περάσουν από κάτω, τρεις φορές σταυρωτά.

Το στόλισμα ξεκίνησε αμέσως μετά την Ακολουθία των Αγίων Παθών αργά το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης και συνεχίστηκε όλη νύχτα, γυναίκες, αλλά και νεαρά κορίτσια ξενύχτησαν τον Χριστό, κρατώντας συντροφιά στην Παναγία που στέκει βουβή στο πλάι του. Το δικό Της μοιρολόγι έψαλλαν καθ όλη τη διάρκεια της βραδιάς . Η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και σε κάποια νοικοκυριά απαγορεύει ακόμη και το λάδι. Όπως μακριά από κάθε εργασία στέκονται την μέρα αυτή ακόμη και οι άνθρωποι της υπαίθρου.

Σε λίγη ώρα θα αρχίσει η ακολουθία και η περιφορά του Επιταφίου. Οι επιτάφιοι της Κομοτηνής συγκεντρώνονται όλοι μαζί στην κεντρική πλατεία, μετά από πομπή στους δρόμους της πόλης. Η πομπή που σχηματίζεται από τα Εξαπτέρυγα και το Σταυρό μπροστά , τον Επιτάφιο και τον ιερά με τον ψάλτη πιο πίσω και οι πιστοί να ακολουθούν κρατώντας αναμμένα κεριά μέσα στην νύχτα, ξεχωρίζει στους μικρούς οικισμούς. Κατά διαστήματα η πομπή σταματά σε πλατείες και σταυροδρόμια και εκεί οι ιερείς ψάλλουν δεήσεις. Πιο συγκινητική από όλες αυτές τις στάσεις, αυτή μπροστά στα κοιμητήρια των οικισμών.

Πολλές νοικοκυρές στα χωριά της Θράκης τοποθετούν πριν αρχίσει η περιφορά του Επιταφίου, πάνω σε τραπέζι μπροστά από το κατώφλι της Εξώπορτας, την εικόνα του Εσταυρωμένου και δίπλα ένα καντηλάκι αναμμένο . Έχοντας ανοικτό το εξωτερικό φως του σπιτιού τους, θυμιάζουν την ώρα που περνά ο Επιτάφιος. Όταν γυρίσουν τον Επιτάφιο και επιστρέψουν στην εκκλησία ο κάθε πιστός παίρνει από ένα λουλούδι μαζί του, κάποιοι ακόμη και σήμερα τα κρατούν ως φυλαχτό.
Ξεχωριστή μέρα και για τους πεθαμένους η σημερινή. Κανείς από τους ζωντανούς δεν πρέπει να τους ξεχάσει. Προσέρχονται από το πρωί στα κοιμητήρια, ανάβουν τα καντηλάκια και τα κεριά, θυμιατίζουν και ακουμπώντας τα λουλούδια τους στα μνήματα, στους αγαπημένους τους, αποχωρούν με την προσδοκία της Ανάστασης.
Φώτο-κείμενο: Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: