Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο της Περαίας κάθε Τετάρτη απόγευμα πραγματοποιούνται ανοιχτά μαθήματα στα οποία μπορούν να συμμετέχουν γονείς και παιδιά, να πάρουν κανονικά μέρος, γνωρίζοντας μουσικές και μουσικούς από πολλές διαφορετικές χώρες. Εκεί ανταμώνουν και τα «Κρούσματα», μια ομάδα εφήβων με κοινωνικά προβλήματα, με μέλη της παιδιά που προέρχονται από ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας. Μαζεύονται όλοι μαζί και προσπαθούν να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους.

Άγγελος Ζευγουλάς – Ευφροσύνη Καποδίστρια

Ο Άγγελος Ζευγουλάς, δάσκαλος των «Κρουσμάτων» μιλά για πολλές εθνικότητες , πολλές διαφορετικές κουλτούρες. «Συναντιόμαστε στα «Κρούσματα» για να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας, να εκτονωθούμε, να δημιουργήσουμε μουσική, να χορέψουμε διάφορους χορούς, μοντέρνα έως παραδοσιακά αφρικάνικα. Είναι ένα ωραίο «συνονθύλευμα» από παιδιά που έχουν βρει ένα δρόμο να εκφράζονται και να βγάζουν την τέχνη τους προς τα έξω.» δηλώνει και μιλά με καμάρι για τους «μαθητές» τους, για τα δεκαπέντε παιδιά από : Σενεγάλη, Νέα Γουϊνέα, Σιέρα Λεόνε, Γκάνα, Ρουμανία, Ελλάδα, παιδιά Roma, παιδιά από βαλκανικές χώρες. «Είναι ένας «πίνακας» πολύχρωμος τα «Κρούσματα».» δηλώνει και μιλά για την κοινή βάση αυτών των νέων που δεν είναι άλλη από τον ρυθμό.

«Ο ρυθμός που μας ενώνει, που μας κάνει να χαιρόμαστε πάρα πολύ. Κι εμείς ως δάσκαλοι χαιρόμαστε πάρα πολύ, και οι εθελοντές και τα παιδιά. Οπότε , στην ουσία είναι μια ομάδα χαράς, εγώ έτσι το αισθάνομαι και το βλέπω, έχει την προοπτική να πηγαίνει σε διάφορα μέρη, να παίζει και να ευχαριστεί τον κόσμο με αυτό που δημιουργεί.» δηλώνει και η συνάδελφός του Ευφροσύνη Καποδίστρια προσθέτει ότι « η μουσική σίγουρα ενώνει τους ανθρώπους και παρότι μιλάμε διαφορετική γλώσσα είναι η κοινή μας γλώσσα και με τα τύμπανα ξορκίζουμε το ρατσισμό και ό,τι κακό έχει αυτή η κοινωνία.»

Όπως τονίζει ο Άγγελος Ζευγουλάς, «όλοι οι άνθρωποι προσπαθούν κι από μικρή ηλικία να βρούνε τη φυλή τους, οπότε τα «Κρούσματα» είναι μια φυλή για όλα τα παιδιά του κόσμου,αυτό μας χαροποιεί ιδιαίτερα, κάποιες φορές συναντάμε κάποιες δυσκολίες, αλλά τις περισσότερες φορές είναι αυτό το μαγικό πράγμα που συμβαίνει,όταν πολλοί άνθρωποι συναντιούνται παίζουν μουσική κι αυτό είναι κάτι που ξεπερνά την εθνικότητα και τη γλώσσα , γιατί είναι μια άλλη γλώσσα η μουσική». Μπορεί να μην ξέρουν όλοι να μιλούν κάποια αφρικάνικη διάλεκτο, ξέρουν όμως να αυτο-σχεδιάζουν και να μιλάνε στη δική τους «γλώσσα» που είναι η «γλώσσα» του ρυθμού.
Φώτο: Άγγελος Ζευγουλάς – Ευφροσύνη Καποδίστρια ρεπορτάζ κείμενο φωτογραφίες:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: