“Η μελισσοκομία είναι ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα, ένα επάγγελμα το οποίο εξαρτάται όχι μόνο από τους χειρισμούς του μελισσοκόμου, αλλά κυρίως από το Θεό και τον καιρό. Πάμε καλά, όταν η φύση μας βοηθάει», δήλωσε στην ΕΡΤ Κομοτηνής και στην εκπομπή «Καθημερινές Ιστορίες» ο πρόεδρος του Συλλόγου Μελισσοκόμων Ροδόπης «Το Κεντρί», Νίκος Καρακοστίδης.

Εκπαιδεύσεις εργ. Μελισσοκομίας φώτο αρχείο ΕΡΤ

«Αυτοί που κατάφεραν να έχουν καλά μελίσσια όντως αποζημιώνονται αυτόν τον καιρό», εξήγησε προσθέτοντας πως «Αυτοί οι οποίοι δεν είχαν εκφράζουν παράπονα. Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι μας «πρόδωσε» το βουνό, όσον αφορά στο βελανίδι και στο κάστανο, από την περιοχή μας μέχρι και στην περιοχή της Καβάλας».
Μελισσόκηπος η Θράκη, καθώς καλύπτει τις ανάγκες των μελισσιών από τον Μάιο μέχρι και τον Οκτώβριο. «Έχουμε έναν «νεκρό» μήνα, τον Ιούνιο. Φέτος δεν φάνηκε τόσο πολύ αυτό το κενό, και αν πήγαινε και το βουνό καλά θα ήταν μια πολύ καλή χρονιά. Ο κάμπος της Ροδόπης αποδίδει, καθώς διαθέτει λυγαριές, αγριόβατους, βαμβάκια», σημείωσε ο κος Καρακοστίδης.

Η ζήτηση για το ελληνικό μέλι είναι πάντα μεγάλη. Το ίδιο συμβαίνει και την φετινή χρονιά. Ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής πωλείται από χέρι σε χέρι ή σε μικρά παντοπωλεία, και συνεταιρισμούς. «Δυστυχώς το κράτος επιτρέπει την αθρόα εισαγωγή μελιού. Συνήθως κακής ποιότητας μελιών. Σε ταξίδι στη Ρουμανία διαπίστωσα ότι πουλάνε στην Ελλάδα μέλι από ελαιοκράμβη με 1,40 το κιλό, τόσο το αγοράζουν οι έμποροι. Η Νομοθεσία επιτρέπει να τα αναμείξουν, φθηνά μέλια από το Περού, την Κίνα, την Ρουμανία, με ένα ευρώ με ένα και είκοσι ευρώ, με αποτέλεσμα ο Έλληνας να είναι καθηλωμένος. Φέτος μιλούν για τιμή αγοράς 2,80, με τέτοια τιμή ο παραγωγός είναι «πεθαμένος». Με αποτέλεσμα τεράστιοι όγκοι μελιού να εισάγονται στην Ελλάδα, να αναμειγνύονται με τα εξαιρετικά ανθόμελα με αρώματα και κόκκους γύρης και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να μην μπορούν να βρουν ότι είναι νοθευμένο. Έτσι, παίρνουν και ταμπέλα π.χ. «μέλι ακακίας» γιατί περιέχει  ένα πολύ  μικρό ποσοστό», σημείωσε ο Πρόεδρος μην κρύβοντας τον προβληματισμό του.

Για μια ακόμη φορά τόνισε πως αυτό που ζητούν οι Έλληνες μελισσοκόμοι είναι να τους δώσουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το ελληνικό σήμα. Να λένε δηλαδή ότι αυτό το προϊόν είναι ελληνικό. «Για να μπορεί έτσι ο καταναλωτής να ξέρει τι τρώει, να έχει ονομασία και χώρο προέλευσης. Από εκεί και πέρα το εμπόριο είναι εμπόριο. Εμείς νομίζουμε ότι έτσι θα προστατευτούμε», κατέληξε ο κος Καρακοστίδης γνωστοποιώντας για μια ακόμη φορά το στόχο, «προϊόν ονομασίας προέλευσης».

Μοιράσου το άρθρο: