Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων γιόρτασε τα 20 χρόνια λειτουργίας του σε μια λαμπρή εκδήλωση με την παρουσία πολλών φίλων του μουσείου.Η Ε.Φ.Α. Ξάνθης έχει ανακηρύξει το 2020 ως «Έτος Μουσείου Αβδήρων», διοργανώνοντας μια σειρά από δράσεις που έχουν ως στόχο να προβάλλουν και να αναδείξουν τα εκθέματα, να «συνομιλήσουν» με το κοινό, να διατηρηθεί αλλά και να διευρυνθεί η σχέση του Μουσείου με την τοπική κοινωνία ώστε να παραμείνει ένα «ζωντανό» μουσείο με πολλούς φίλους, όπως τα είκοσι πρώτα χρόνια της λειτουργίας του. Φίλος καλός πάντα ο γνωστός φιλόλογος-συγγραφέας, Θανάσης Μουσόπουλος. Ο χαιρετισμός του οποίου καταχειροκροτήθηκε από τους παρευρισκόμενους.

Ο Χαιρετισμός του Θανάση Μουσόπουλου έχει ως εξής

Νιώθω την ανάγκη, τούτη τη χαρμόσυνη μέρα, ένα απλό χαιρετισμό να καταθέσω με την ευκαιρία των εικοσάχρονων του Αρχαιολογικού Μουσείου Αβδήρων. Στο μυαλό μου έρχονται αναμνήσεις και βιώματα στον ευρύτερο χώρο των Αβδήρων – κατασκηνώσεις, καλοκαιρινά μπάνια, πανηγύρια. Θυμάμαι τη συγκίνησή μας που βλέπαμε αντικείμενα στα μουσεία Καβάλας και Κομοτηνής, και αναρωτιόμασταν πότε θα γυρίσουν στον τόπο μας.

Λίγο αργότερα, τα δημοσιεύματα στα «Θρακικά Χρονικά», τα κείμενα του Στέφανου Ιωαννίδη, τα ποιήματα και λαογραφικά των Αβδήρων της Κατίνας Βέικου Σεραμέτη, τα γραπτά του Δημήτρη Δανδαλίδη για τον πολιτισμό των Αβδήρων διαχρονικά, για τους μεγάλους άντρες του τόπου μας, που ήταν άγνωστοι και άστεγοι.

Εκτός από αυτές τις καταθέσεις, διάβαζα για τους αγώνες και την αγωνία όλων αυτών για τη δημιουργία αρχαιολογικού μουσείου στην περιοχή μας. Μάλλον χάρηκα όταν πάρθηκε απόφαση – απόλυτα λογική – να γίνει το μουσείο στα Άβδηρα.

Το προσωπικό μου ενδιαφέρον για τα Άβδηρα από τα φοιτητικά χρόνια σχετίζεται με τους Αβδηρίτες σοφούς για τους οποίους μίλησα και έγραψα στη δεκαετία του ’80, ενώ στη δεκαετία του ’90 ασχολήθηκα με την ιστορία και τον πολιτισμό των Αβδήρων.

Θα μου επιτρέψετε να αναφέρω μόνο το βιβλίο μου «Τα Άβδηρα, γη του κάλλους και του στοχασμού» που εκδόθηκε το 1998 από την Κοινότητα Αβδήρων επί προεδρίας του φίλου Δημήτρη Βουρβουκέλη. Αναφέρω το βιβλίο μου αυτό, εκτός των άλλων, για να σας διαβάσω κάτι που γράφω κλείνοντας την εισαγωγή: «Ήδη στο νεόδμητο Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων γίνεται τοποθέτηση αρχαιολογικών ευρημάτων, από τη μακραίωνη παρουσία και δημιουργία της “καλής Τηίων αποικίης ”

Θα ήθελα να συγχαρώ όσους έστησαν και στη συνέχεια δημιούργησαν έναν χώρο αγάπης και σεβασμού στον άνθρωπο και στα έργα του. Οι άντρες και γυναίκες, επιστήμονες και άλλο προσωπικό που δούλεψαν και δουλεύουν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων, όχι μόνο έδωσαν και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, αλλά επιπλέον κατέστησαν τον χώρο τούτο υπόδειγμα κρατικής υπηρεσίας.

Προσωπικά θα μου επιτρέψετε να σας ευχαριστήσω, γιατί συνεργαστήκαμε σε πολλές και ποιοτικές και ποιητικές εκδηλώσεις σε τούτο τον χώρο κάλλους και στοχασμού.
Όπως γράφει η Κατίνα Βέικου Σεραμέτη: «στη στίλβη των Αβδήρων, / κάτω από το αστρικό πλέγμα / διείσδυση».
Εδώ στο χώρο των Αβδήρων, στη δύσκολη εποχή μας βρήκαμε ο άνθρωπος τον άνθρωπο, περπατούμε αντάμα στους αρχαίους δρόμους και συναντούμε τον Δημόκριτο που μας λέει: «Η μεγάλη ευχαρίστηση δημιουργείται όταν βλέπεις τα ωραία έργα».
Εύχομαι τη συνέχιση του δύσκολου μα ωραίου δρόμου σας…

Μοιράσου το άρθρο: