Τον πανηγυρικό της ημέρας, τον πρώτο πανηγυρικό της δεύτερης εκατονταετίας της ελεύθερης Ξάνθης και ο πρώτος που εκφωνείται από γυναίκα, εκφώνησε η Κοσμήτωρ της Σχολής Κλασσικών κι Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΔΠΘ κα Πηνελόπη Καμπάκη Βουγιουκλή. «Να γίνει ο τόπος αυτός, πόλος έλξης από την αναβάθμιση του πολιτισμού ως αυτοσκοπός, προέτρεψε η ομιλήτρια σημειώνοντας «Κλείνοντας τα ώτα στις Κασσάνδρες και τις σειρήνες του καταναλωτισμού, του αλόγιστου δανεισμού και του εκμαυλισμού των συνειδήσεων. Να χτιστεί πολιτισμός, συνειδητά και αμετάκλητα!»

Όπως ανάφερε η κ. Καμπάκη:
«Επιτρέψτε μου να θεωρήσω την όμορφη πόλη μας, την Ξάνθη, τυχερή για πολλούς λόγους βέβαια όμως ειδικά όσο αφορά τη σημερινή επέτειο για δύο λόγους: πρώτον, ήταν η πρώτη θρακική πόλη που, μετά από πεντέμισι αιώνες στυγνής δουλείας και τυραννικού δεσποτισμού κάτω απ’ τον οθωμανικό ζυγό, απελευθερώθηκε το 1919 απολαμβάνοντας έναν ολόκληρο χρόνο ελευθερίας περισσότερο από την υπόλοιπη Θράκη. Κατά δεύτερον, η τύχη και η ιστορία τα έφεραν έτσι ώστε να μπορέσει να γιορτάσει τα εκατό χρόνια ελευθερίας ένα χρόνο πριν από την υπόλοιπη Θράκη, δηλαδή πέρσι… H κεντρική ιδέα για τα Ελευθέρια 2020 του Δήμου Ξάνθης αποτελεί η σύζευξη του χθες και του σήμερα, όπως συμβολίζεται και από το εικαστικό που συνδέει το σημαντικό αυτό γεγονός του παρελθόντος με το νέο κόσμο της Ξάνθης, μιας σύγχρονης και ανανεωμένης πόλης με βαρύ ιστορικό φορτίο που ξεκινάει τον δεύτερο αιώνα της ιστορικής της διαδρομής στον χωροχρόνο. (Από ανάρτηση του Δήμου Ξάνθης)»

 

«Κύριε δήμαρχε, κύριοι αντιδήμαρχοι, ευχαριστώ από καρδιάς εσάς και το Δημοτικό συμβούλιο της όμορφης πόλης μας που με εμπιστευθήκατε να εκφωνήσω τον πανηγυρικό σε μια τόσο σημαντική επέτειο, αυτή των εκατό χρόνων συν ένα χρόνων της απελευθέρωσης της πόλης μας και των εκατό χρόνων ενσωμάτωσης της Θράκης στον εθνικό κορμό…
Κλείνοντας, να δώσω την κεντρική ιδέα της ομιλίας μου, ως εκπαιδευτικός πρέπει να το κάνω: Αγαπητοί συνδημότες και συνδημότισσες, ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ. Η υπογραφή μιας συνθήκης δεν είναι στιγμιαία διαδικασία. Είναι συμβολική. Είναι η στιγμή της γέννησης μετά από μια μακρόχρονη κυοφορία. Όλα κερδήθηκαν με αγώνες που έγιναν στο παρελθόν που συνεχίζονται και τώρα και στο μέλλον σε όλα τα επίπεδα.»

Μοιράσου το άρθρο: