Τους συναντήσαμε με το καπνιστήρι στο χέρι και τη μάσκα του μελισσοκόμου στο πρόσωπο. Ερασιτέχνες μελισσοκόμοι που όπως οι επαγγελματίες, έτσι και εκείνοι, καλούνται να οδηγήσουν πίσω στις κυψέλες τους σμήνοι μελισσών που εγκαταλείπουν την «οικογενειακή στέγη» αναζητώντας νέες περιπέτειες.

Αυτή η περίεργη «μετακόμιση» ξεκινά τον Μάιο με τις μέλισσες να εγκαταλείπουν την κυψέλη αναζητώντας νέα στέγη. «Είναι κάτι που συμβαίνει από τον Μάιο και τελειώνει αρχές Ιουλίου » δηλώνει ο Σταύρος Ράπτης, ερασιτέχνης μελισσοκόμος κι εξηγεί ότι όταν συμβαίνει είναι περίπου το 40% των μελισσών της κυψέλης αυτό που την εγκαταλείπει.

Συνήθως, μετά την εγκατάλειψη παραμένει το σμήνος σε μια κοντινή απόσταση. Αν το βρει ο μελισσοκόμος έχει καλώς. Το παίρνει πίσω μόλις σουρουπώνει παραχωρώντας του νέα στέγη-νέα κυψέλη. Αν όχι, το σμήνος συνεχίζει το ταξίδι του τρυπώνοντας συνήθως σε κουφάλες δένδρων, οπότε ο μελισσοκόμος το χάνει μια για πάντα.

«Όσο μεγαλύτερη η κυψέλη τόσο καλύτερα, όμως, και τόσο πιο πιθανή μια ενδεχόμενη «απόσχιση»» δηλώνει ο κος Γιώργος Ζιώγας, ερασιτέχνης μελισσοκόμος και σημειώνει ότι δεν είναι λίγες οι φορές που αγρότες και κτηνοτρόφοι βρίσκουν σμήνοι μελισσών στα δένδρα και ειδοποιούν μελισσοκόμους να τα μαζέψουν.
Την απόφαση της μετεγκατάστασης φαίνεται πως παίρνει η βασίλισσα και οι εργάτριες ακολουθούν πιστές και έτοιμες να πιάσουν από την αρχή την δουλειά για την δημιουργία της κερήθρας.
Ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφίες:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: