Τον συναντήσαμε στο χωράφι του. Σαράντα χρόνια καλλιεργεί την γη. «Με πιάσατε στον ύπνο» μας είπε χαριτολογώντας μην κρύβοντας τον αιφνιδιασμό του και κάνοντας ένα μικρό διάλειμμα, αφήνοντας για λίγο την τσάπα από το χέρι, κατέθεσε τις αγωνίες του για έναν κλάδο που στηρίζει χιλιάδες οικογένειες αγροτών και τροφοδοτεί με ποιοτικά προϊόντα τα ράφια εντός κι εκτός Ελλάδας.

Ο κος θεοχαρίδης με την τσάπα στο χέρι στο κτήμα του στην Αμβροσία

«Πριν από χρόνια ήταν πάρα πολύ καλά. Από το 2003 -2004 άρχισαν όλα να δυσκολεύουν πάρα πολύ. Και οι επιδοτήσεις μειώθηκαν και το Υπουργείο Γεωργίας διαχρονικά  δεν έδινε  πάρα πολύ σημασία στη γεωργία. Οι αποφάσεις τους ήταν πάντα για το σήμερα ποτέ για το μέλλον.» σημείωσε στην αρχή της κουβέντας μην κρύβοντας λεπτό την ανησυχία του για το αύριο της Ελληνικής γεωργίας, αλλά και την μεγάλη του αγάπη για την καλλιέργεια της γης.

«Όταν ξεκίνησα εγώ υπήρχαν τα Συνεταιριστικά Εργοστάσια. Τα εργοστάσια της ζάχαρης, της ντομάτας, κ.α. Όλη η Θράκη μπορούσε και ζούσε από την λειτουργία τους. Όταν έκλεισαν αυτά, τα προβλήματα διογκώθηκαν. Το ίδιο με το Εργοστάσιο Γάλακτος ή με την ΕΑΣ Ροδόπης που λειτουργούσε ως αντίβαρο. Ήταν πολύ δυνατή η Ένωση πάνω στο βαμβάκι, πάρα πολύ ανταγωνιστική σε σχέση με τους εμπόρους, Όλα αυτά έχουν τελειώσει και είναι εις βάρος των αγροτών» τόνισε.

Μιλώντας για το μειωμένο κέρδος και το αυξημένο κόστος καλλιέργειας ανέφερε το παράδειγμα της βαμβακοκαλλιέργειας. «Έχει πέσει το μεικτό ανά στρέμμα εισόδημα. Πριν χρόνια που δουλεύαμε υπολογίζαμε γύρω στα 300 ευρώ μεικτά, τώρα με το ζόρι πιάνουν μεικτά 250 και 240 ευρώ. Όσο πάνε, πέφτουν οι επιδοτήσεις περισσότερο.» τόνισε ο κος Θεοχαρίδης και παίρνοντας ξανά την τσάπα στο χέρι σημείωσε: «Πρέπει να δώσουν σημασία στις ομάδες παραγωγών. Πρέπει το Υπουργείο Γεωργίας να βοηθήσει όλους τους γεωργούς, να τους μαζέψει και να κάνει συνεταιρισμούς. Να μπορέσουν να προωθούν τα προϊόντα τους στο εξωτερικό, έστω και στην εσωτερική αγορά. Να υπάρχει μια ασφάλεια. Όπως γίνεται στο εξωτερικό.»
Φώτο: Ο κος Αλέξης Θεοχαρίδης στο χωράφι ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφίες-video: Μαρία Νικολάου

 

Μοιράσου το άρθρο: