Ο Ισμαήλ Μουσταφά με τα «Μπουρλά» στα τελάρα

Ο Ισμαήλ Μουσταφά κοιτά ένα προς ένα τα τελάρα που παραδίδουν οι κερασοπαραγωγοί της περιοχής του. Εμφανώς απογοητευμένος από τις καιρικές συνθήκες που «άγγιξαν» όχι τρυφερά την τοπική ποικιλία κερασιών «Μπουρλά». Τα πρώιμα κεράσια που πάντα πρώτα κάνουν την εμφάνισή τους στην αγορά. Την πιο κρίσιμη στιγμή της παράδοσης της παραγωγής τα χαμόγελα έσβησαν. «Τις πρώτες τρεις μέρες τα έπαιρνε έμπορος από την Καβάλα, τώρα, όμως, μετά τους δυνατούς βοριάδες σταμάτησε. Και περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί.» δήλωσε στην ΕΡΤ Κομοτηνής πριν την χθεσινή χαλαζόπτωση.

Η κερασοπαραγωγή αποτελεί σχεδόν την μοναδική καλλιέργεια των αγροτών της περιοχής μετά τη σημαντική εγκατάλειψη της καπνοκαλλιέργειας. Κι αυτό ο νεαρός Μετίν Μοδούρ το γνωρίζει καλά. Δύμη, Αγίασμα, Θάμνα, Σώστη, Μίσχος, Ασώματοι, κ.α. συνολικά δέκα τα κερασοχώρια με παράδοση και άλλα που σιγά – σιγά αρχίζουν να μπαίνουν στο χάρτη…

 

Ο κος Λάζαρος Κουροκεχαγιάς

«Στη Ροδόπη φέτος η παραγωγή οψίμησε και θα είναι μειωμένη.» παρατηρεί ο γεωπόνος Λάζαρος Κουροκεχαγιάς. Με ειδικότητα στη δενδροκομία γνωρίζει καλά τις δυνατότητες του τόπου. «Η περιοχή μας καλλιεργεί τα «Τραγανά» της Κομοτηνής τα οποία έχουν μια τάση μείωσης λόγω του ότι οι καινούργιες ποικιλίες, οι «Ιταλικές» είναι πιο ανταγωνιστικές, έχουν καλύτερες αποδόσεις και δίνουν καλύτερης ποιότητας κεράσι. Βεβαίως, θα πρέπει να πούμε ότι καλλιεργούμε κεράσι σε αντίξοεες συνθήκες και λόγω της κλιματικής αλλαγής και λόγω του γεγονότος ότι στην περιοχή μας δεν έχουμε πολλά κτήματα που να αρδεύονται κάτι που κάνει ακόμη πιο δύσκολη την καλλιέργεια του κερασιού, και φυσικά δεν μπορεί να δώσει ούτε την ποιότητα, ούτε τις αποδόσεις που δίνει ένα ποτιστικό χωράφι.» δηλώνει και προσθέτει πως « Το παλεύουν οι παραγωγοί με παραδοσιακές μεθόδους. Νέες τεχνικές θα μπορούσαν να βελτιώσουν την παραγωγή . Ήδη η ποιότητα των κερασιών της περιοχής είναι γνωστή, θα μπορούσαν οι παραγωγοί να αξιοποιήσουν τα νέα πρότυπα καλλιέργειας.»

Ο κος Χουσμέν Χασάν στον κερασώνα του

Τα τελευταία χρόνια στη Ροδόπη φυτεύτηκαν 15.000 νέες κερασιές μια αύξηση 8% περίπου με τις παραδοσιακές ποικιλίες σιγά – σιγά να παραγκωνίζονται στη θέα των νέων. «Παλιότερα τρώγαμε ψωμί με κεράσια, «Τραγανά», τέτοια ήταν η γλύκα τους και η νοστιμιά τους. Εκείνα τα «Τραγανά», τα δικά μας μ’ αυτά που μπήκαν τα τελευταία χρόνια δεν έχουν καμία σχέση» δήλωσε ο κος Χουσμέν Χασάν. Τον συναντήσαμε στο χωράφι την ώρα της συλλογής, εκεί και ο αδερφός του, εκεί και η σύζυγός του κι ας την κρατούν με δυσκολία τα κουρασμένα πόδια της. «Αν δεν δουλέψει όλη η οικογένεια, τα έξοδα είναι μεγάλα και δεν καλύπτονται.» δηλώνει και δείχνει γύρω του τον κερασώνα, δένδρα μικρά και δένδρα που θα αλλαχθούν με άλλα, χόρτα που πρέπει να κοπούν, ραντίσματα που πρέπει να γίνουν, καρπός έτοιμος που θα συλλεχθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται και άλλος που σιγά- σιγά θα πάρει τη σειρά του. Δεκάδες δουλειές που πρέπει να γίνουν όλα με τα δικά τους.

 

Καλλιεργητικά έξοδα υψηλά, φορολογικά βάρη, υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές. Το αγροτικό εισόδημα εξανεμίζεται. Μοναδική ελπίδα η πώληση της φετινής παραγωγής σε καλύτερες τιμές. Το 1,80 και 2,00 ευρώ το κιλό είναι μια καλή αρχή. «Αρκεί», όπως λένε οι κερασοπαραγωγοί, «να συνεχίσουν να πωλούνται τόσο.»
Ρεπορτάζ-κείμενο- φωτογραφίες- βίντεο:Μαρία Νικολάου

Μοιράσου το άρθρο: