Με τον τίτλο «Μερικές σώφρονες σκέψεις περί της πώλησης μονάδων της ΔΕΗ Μεγαλόπολης» ο κ. Τάσος Παπαζαχαρίας επισημαίνει σε άρθρο του:

«Η παρούσα κυβέρνηση εκλήθη σπό τον Ελληνικό λαό διά της ψήφου του, να διαχειριστεί μία κατάσταση της χώρας δύσκολη και περίπλοκη, που προηγούμενό της είχε να ζήσει από τον Μάιο 1932, όταν και τότε από λάθος πολιτικές (υπερδανεισμός και κακοδιαχείριση των δανείων) η χώρα μας είχε οδηγηθεί ξανά στη χρεοκοπία.

Ύστερα από τρία χρόνια υπεύθυνης και συνετής διακυβέρνησης, άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα και να ελπίζουμε όλοι μας ότι επί τέλους πλησιάζει η μέρα (18 Αυγούστου 2018 ) όταν τότε σαν λαός θα απαλλαγούμε από τα μνημόνια και την αυστηρή επιτήρηση των δανειστών, υπό τον έλεγχο των οποίων έχουμε περιέλθει.

Προκειμένου να ζήσουμε ξανά στιγμές ελευθερίας και αξιοπρέπειας σαν λαός και σαν χώρα, ύστερα από οκτώ χρόνια σκληρών και αναγκαστικών οικονομικών περιορισμών και εθνικών εξευτελισμών, απομένουν να πραγματοποιηθούν λίγα ακόμη πράγματα, για τα οποία άλλωστε έχουν δεχτεί και έχουν ψηφίσει να γίνουν, το 90% των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.

Μία από τις εναπομείνασες υποχρεώσεις μας και δεσμεύσεις μας, είναι και η πώληση μέρος των μονάδων της ΔΕΗ.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις και διοικήσεις της ΔΕΗ, είχαν κάνει το μέγα λάθος και είχαν συντάξει ένα ιστορικό-βιογραφικό για κάθε μονάδα της ΔΕΗ, βάσει του οποίου αποκάλυπταν στους δανειστές τη κατάσταση λειτουργίας και τη διάρκεια ζωής της κάθε μονάδας.

Όταν η σημερινή κυβέρνηση κατόρθωσε να αποτρέψει τη πώληση των υδροηλεκτρικών μονάδων, που απαιτούσαν αρχικά οι δανειστές, αφού είναι οι πλέον κερδοφόρες, αναγκαστηκά η συζήτηση πέρασε σε ποιές από τις λιγνιτικές μονάδες θα πουληθούν.

Η κυβέρνηση πρότεινε δύο μονάδες της Μελίτης και δύο του Αμυνταίου στη δυτική Μακεδονία, αλλά η πρόταση αυτή προσέκρουσε στα βιογραφικά που ανέφερα παραπάνω και τα οποία χαρακτήριζαν τις δύο μονάδες του Αμυνταίου απαρχαιομένης κατάστασης και εξαντλημένου όριου παραγωγικής δυνατότητας.

Μοιραίως λοιπόν οι δανειστές έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στις δύο μονάδες της Μεγαλόπολης Νο 3 και Νο 4, οι οποίες χαρακτηρίζονταν από τα βιογραφικά τους ικανές να λειτουργήσουν ακόμα, για δέκα και δώδεκα χρόνια αντίστοιχα περίπου.

Η κυβέρνηση διά του αρμόδιου υπουργού, ως φαίνεται αναγκάστηκε να δεχτεί τη πώληση αυτών των μονάδων, με αυστηρή προυπόθεση όμως τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζομένων σ αυτές και στα ορυχεία τους, προκειμένου να υπογραφεί η τελευταία αξιολόγηση και να τελειώνουμε με αυτή τη περιπέτεια των μνημονίων.

Παράλληλα όπως δήλωσε δημοσίως, θα υπάρξει μέριμνα ώστε, η τυχόν μεταβολή αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των δύο ως άνω μονάδων της ΔΕΗ, να μή φέρει ανατροπή της οικονομικής ισορροπίας που επικρατεί σήμερα στην ευρύτερη περιοχή της Μεγαλόπολης και όχι μόνο.

Ακόμη ο αρμόδιος υπουργός που σύντομα θα επισκεφθεί τη Μεγαλόπολη προκειμένου να ενημερώσει τους εργαζόμενους της ΔΕΗ και τους κατοίκους της περιοχής, θα αναφερθεί και σε μία σειρά μέτρων που θα έχουν να κάνουν με τη στήριξη της περιοχής κατά τη μεταλιγνιτική περίοδο, που όπως γνωρίζουμε όλοι μας είναι πολύ κοντά χρονικά, μόλις το 2032 και όλοι επιθυμούμε να μάθουμε τι μέλλει γενέσθαι για το θέμα αυτό.

Θα πρέπει λοιπόν να επικρατήσει ψυχραιμία στη περιοχή, αφού τίποτα δεν έχει προδιαγράψει ακόμη την οριστική πώληση των μονάδων, μιας και είναι ελάχιστος ο εναπομείναν χρόνος λειτουργίας τους εξ αιτίας των ελάχιστων υπαρχόντων λιγνιτικών κοιτασμάτων, ένας από τους πολλούς λόγους που ίσως δεν προκαλέσει το ενδιαφέρον των αγοραστών.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να στρέψουμε το ενδιαφέρον και να επικεντρώσουμε τη προσοχή μας στο μέλλον της περιοχής, αφού με πώληση των μονάδων η χωρίς τη πώληση αυτών, το μέλλον είναι ένας στόχος που μας προκαλεί από τώρα να τον πετύχουμε με τον καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και με τη δέουσα υπευθυνότητα χωρίς καθυστερήσεις και αναστολές».

Τάσος Παπαζαχαρίας
Τρίπολη

Μοιράσου το άρθρο: