Στις 5.00 το απόγευμα σήμερα Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2020 ξεκινά το Φεστιβάλ κινηματογράφου, με την ονομασία «Arcadian Screenings» που υλοποιείται για 5η συνεχή χρονιά και αποτελεί θεσμό για την Αρκαδία.

Ραντεβού στο CineVille Tripolis και στο Μαλλιαροπούλειο Θέατρο από τις 21 έως και τις 25 Φεβρουαρίου, για μια γιορτή πολιτισμού και ένα φόρουμ διαλόγου.

Δεκάδες ταινίες από την Ευρώπη,την Αμερική, την Ινδία τη Μέση Ανατολή έρχονται για πρώτη φορά ενώπιον του Αρκαδικού κοινού. Ανάμεσά τους και 7 ταινίες από Τριπολιτσιώτες δημιουργούς για την Αρκαδία, σε μια μοναδική διαβούλευση για τα προβλήματα της περιοχής μέσα από τα μάτια Αρκάδων δημιουργών.

Ειδικές προβολές για τα Σχολεία τα πρωινά στο Μαλλιαροπούλειο, ζώνες νεανικού προγράμματος στο Cine Ville και βραδινό πρόγραμμα στον Κινηματογράφο της πόλης.

Ένα πανόραμα με ταινίες μυθοπλασίας, βραβευμένα ντοκιμαντέρ από τα σημαντικότερα φεστιβάλ στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και μεγάλο αφιέρωμα στην προσφυγική κρίση με ταινίες από τη Συρία, το Λίβανο, την Ιορδανία, την Παλαιστίνη, την Τουρκία και την Ελλάδα.

Ένα τρίπτυχο για τη Βαλκανική Ταυτότητα με ταινίες από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία κοσμεί το 3ο Φεστιβάλ αναδεικνύοντας το χαρακτήρα του ως φεστιβάλ για το Πολιτικό Σινεμά και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Συνδιοργανωτής του φεστιβάλ ο Δήμος Τρίπολης.

Μια γιορτή πολιτισμού και ένα φόρουμ διαλόγου.

Ξεχωριστά αφιερώματα θα παρουσιαστούν φέτος για τον αείμνηστο Σταύρο Τσιώλη και τον Αρκαδικής καταγωγής σκηνοθέτη και κινηματογραφιστή Κώστα Γαβρά.

Γεννημένος στην Τρίπολη το 1937, ο Σταύρος Τσιώλης κατόρθωσε μέσα από μια συναρπαστική κι εν πολλοίς ετερόκλητη κινηματογραφική καριέρα, να δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό σύμπαν, ανεπιτήδευτο κι αγνό, γεμάτο από την αθωότητα, το λαϊκό χιούμορ και την λεπτή ειρωνεία των απρόβλεπτων καθημερινών χαρακτήρων του.

Ένα σινεμά ρομαντικό κι ονειροπόλο, όπου οι περιπλανώμενοι ήρωες επανασυστήνουν την δονκιχωτική ουτοπία, τον πνευματικό τόπο της ευγένειας των αξιών, των ιδανικών και της πίστης στην ζωή.

«Μια ταινία την ξεκινώ… σαν μια μεγάλη αφορμή για να ζήσω με άλλους ανθρώπους, με τους ηθοποιούς, με το συνεργείο.

Να χαθώ μέσα στην Πελοπόννησο.» γράφει ο Τσιώλης (Περιοδικό Οθόνη, 1990) επιβεβαιώνοντας το βαθύ ανθρωποκεντρικό του βλέμμα του σκηνοθέτη αλλά και την αγωνιώδη αναζήτηση της ατόφιας πραγματικότητας, της βαθύτερης αλήθειας του κόσμου, του ιδεατού τόπου, της δικής του Αρκαδίας.

Ένα πρόσωπο, ένα θέμα, σε δυο κινηματογραφικές προσεγγίσεις φιλοξενεί το 5ο Arcadian Screenings.

Η Λέα Τσεμέλ, μια Ισραηλινή δικηγόρος είναι το πρόσωπο.

Η αφιέρωση ολόκληρης της επαγγελματικής ζωής της Λέα, ως συνηγόρου στην υπεράσπιση των Παλαιστινίων ενώπιον των δικαστηρίων του Ισραήλ, είναι το θέμα. Η Λέα ως δικηγόρος, ως δημόσιο πρόσωπο, αλλά και ως γυναίκα, σύζυγος και μητέρα έχει αναλώσει την ύπαρξή της στην υπεράσπιση της δικαιοσύνης.

Η αφοσίωση της Λέα Τσεμέλ στην αποστολή της έχει εμπνεύσει δύο σημαντικούς κινηματογραφιστές . Τον Κώστα Γαβρά, με την ταινία μυθοπλασίας Χάννα Κ. το 1983 και 35 χρόνια αργότερα, την Rachel Lea Jones, στο ντοκιμαντέρ ADVOCATE.

H ταινία του Κ. Γαβρά ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας με τη δύναμη της πραγματικής ιστορίας, στην οποία βασίστηκε η έμπνευση του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη.

AppleMark

Το ντοκιμαντέρ της Jones έχει το χάρισμα να έχει πρωταγωνίστρια την ίδια της Λέα και χάρη στη δουλειά του διευθυντή φωτογραφίας, Philippe Bellaiche, ο οποίος δικαιωματικά συνυπογράφει την ταινία, ο θεατής νοιώθει ότι βλέπει μια αναπαράσταση της πραγματικότητας με την αισθητική πληρότητα μιας κινηματογραφικής υπερπαραγωγής. Ωστόσο, στο ντοκιμαντέρ κανείς δεν υποκρίνεται, κανένα περιστατικό, καμμιά σκηνή δεν αναπαραστάθηκε. Είναι η πραγματικότητα, που άλλοτε βίαια, άλλοτε υπαινικτικά, πότε πότε και με ένα αυτοσαρκαστικό χιούμορ, μας συναρπάζει.

Φέτος, το 5ο κινηματογραφικό φεστιβάλ «Arcadian Screenings», φιλοξενεί μια ιδιαίτερη ενότητα. Το θέμα του αφιερώματος φέτος είναι «Άτομα με Αναπηρία» και αναδεικνύεται μέσα από τρεις διεθνείς ταινίες. Οι ταινίες για τα « Άτομα με Αναπηρία» αναδεικνύουν τα δικαιώματα των αναπήρων στην πρόσβαση των σε πολιτιστικά μνημεία και τη δύναμη της θέλησης αυτών των ανθρώπων για ζωή και δημιουργία.

Οι ταινίες:

Μέχρι την Θάλασσα (112’), Μάρκο Γκαστίν, Ελλάδα

Ασθενείς που νοσηλεύονται, μετά από σοβαρά ατυχήματα, στην κλινική Φυσικής Αποκατάστασης του ΚΑΤ προσπαθούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους… ή έστω να επανακτήσουν την αυτονομία τους. Την ταινία θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν και κωφοί.

Κοιτώντας από την αναπηρική καρέκλα (82’), Oleh Pavliuchenkov, Oυκρανία

Η ταινία καθρεφτίζει τη ματιά στον πολιτισμό ενός ανθρώπου που είναι καθηλωμένος στην αναπηρική καρέκλα, του Mykola Podrezan. Μέσα από τα μάτια του οι θεατές ζουν την εμπειρία (μη) πρόσβασης των αναπήρων στα πολιτιστικά μνημεία της Ουκρανίας.

Peter Plan (74’), Jean Castejόn Gilabert, Ισπανία

Ο Peter μένει σε ένα απομονωμένο ορεινό χωριό τα Πυρηναία της Αραγονίας. Είναι τυφλός, έχει απαρνηθεί τα πλεονεκτήματα της πόλης για κάποιον που δεν βλέπει και επιβιώνει χάρη στην τέχνη του, τη ροκ μουσική. Πρόσφατα πέτυχε να ηχογραφήσει το τελευταίο του άλμπουμ.

Μοιράσου το άρθρο: