Ενα τρίπτυχο έργων του Αυγούστου Στρίντμπεργκ θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Μεταξουργείο, κατά τις δύο επόμενες σεζόν (2018-’19 & 2019-’20), με τον Άκι Βλουτή να αναλαμβάνει τον ρόλο του σκηνοθέτη αλλά και του ηθοποιού, ερμηνεύοντας τον Έντγκαρ στον «Χορό του θανάτου», τον Άντολφ στον «Πατέρα» και τον Χούμελ στη «Σονάτα των φαντασμάτων».

 

«Αναζητώντας τη μη ορατή πραγματικότητα»

Λίγα λόγια του Άκι Βλουτή για το εγχείρημα αυτό:

«Η σκέψη αυτή προέκυψε ύστερα από αρκετό χρόνο μελέτης των κειμένων. Η ενασχόληση με αυτά γέννησε ένα όραμα, το οποίο φιλοδοξούμε να πραγματώσουμε στα ερχόμενα δύο έτη. Ο Στρίντμπεργκ είναι, ίσως, ο σημαντικότερος δάσκαλος του 20ού αιώνα και τα συγκεκριμένα τρία έργα είναι αρκετά αντιπροσωπευτικά, ώστε ν’ αντιληφθούμε πως αυτός -με έναν τρόπο- όρισε την έννοια «σύγχρονο θέατρο» με κύριο άξονα το ονειρικό στοιχείο».

Ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ (1849-1912) είναι ο πατέρας -κατά τον Ο’ Νιλ -του σύγχρονου θεάτρου. Η σκέψη του επηρεασμένη από τον Κίρκεγκαρντ, τον Νίτσε, τον Ρουσό και τον Φουριέ, τον οδηγεί στον ρομαντισμό, στον αθεϊσμό και στον μυστικισμό.

Δαιμόνιος ερευνητής της συμπεριφοράς των ανθρώπων και των μυστηρίων του υποσυνείδητου, περνάει με μεγάλη ευκολία από τον πιο σκληρό νατουραλισμό, στον  αέρινο συμβολισμό.  Καταγγέλλει τον θρίαμβο της βίας στις διαπροσωπικές σχέσεις και την αδυναμία επικοινωνίας του ενός με τον άλλον, όσο και του ενός με τους πολλούς, έχοντας ο ίδιος φτάσει στα πρόθυρα της τρέλας, μετά τις αποτυχίες των τριών γάμων του.

Στο τελευταίο στάδιο της δημιουργίας του, εμπνευσμένος από τον θεοσοφιστή Σβέντεμποργκ, ο μυστικισμός επικρατεί στο έργο του, που φωτίζεται από ένα διαυγές ουμανιστικό φως. Ο πραγματικός συνεχιστής του, ο οποίος δεν αρνήθηκε ποτέ την επιρροή του από αυτόν, υπήρξε ο Σάμιουελ Μπέκετ.

Εναρκτήριο έργο, τον Οκτώβρη του 2018, στο θέατρο Μεταξουργείο, θα είναι ο «Χορός του θανάτου».

Ένα ζευγάρι -ο Έντγκαρ και η Άλις-, που ζει απομακρυσμένο και απομονωμένο σ΄ ένα νησί, σε ένα κτήριο που κάποτε ήταν φυλακή, απόψε γιορτάζει τα 25 χρόνια έγγαμου βίου. Από το ξεκίνημα του έργου, προσπαθούν να δραπετεύσουν από την κενότητα της ζωής τους, φτιάχνοντας μαζί παράξενα παιχνίδια που τους κρατούν «ζωντανούς». Η απροσδόκητη εμφάνιση του Κουρτ, δημιουργεί ένα ερωτικό τρίγωνο, που με τη σειρά του κινητοποιεί έναν χορευτικό διάλογο, στον οποίο ο καθένας από τους τρεις ήρωες αντιμετωπίζει τους άλλους δύο. Πέραν αυτών, όμως, ο Στρίντμπεργκ, μέσα από τις πυκνές σιωπές ανιχνεύει μια σειρά από παγκόσμια υπαρξιακά ζητήματα.  Αν και η κύρια θεματική του έργου πηγάζει από τη συζυγική σύγκρουση, παράλληλα υποβόσκουν άμεσα ή έμμεσα η υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου απέναντι στον άλλον, απέναντι στον θάνατο, απέναντι στον κόσμο και την ζωή, απέναντι στη χριστιανική ενοχή, στη μετά θάνατον ζωή και τη μεταφυσική.

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Άκις Βλουτής

Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Φωτισμοί: Δημήτρης Λογοθέτης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ολυμπία Σκορδίλη

Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντωνίνα Βλουτή

Φωτογραφίες – Τrailer: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Παίζουν: Άκις Βλουτής, Δήμητρα Χατούπη, Βασίλης Ευταξόπουλος

Ημέρες και ώρα παραστάσεων:

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, στις 21:00.

Το δεύτερο έργο του τριπτύχου, «Ο πατέρας», θα ανέβει τον Απρίλιο του 2019.

Το ταραγμένο μυαλό του Στρίντμπεργκ και σε προέκταση του ήρωά του, του Άντολφ, δεν μπορεί να ηρεμήσει την ψυχή του, μια υποψία θα τον οδηγήσει σε ακρότητες προκειμένου να μάθει την αλήθεια που θα τον βοηθήσει να στηρίξει την αξιοπρέπεια, τον ανδρισμό αλλά κυρίως τη σιγουριά της κυριαρχίας μέσα στο σπίτι του. Σε όλο το έργο επικρατεί η σύγκρουση ανάμεσα στην αντρική λογική και στο θηλυκό ακαταμάχητο ένστικτο.

Σκοπός και των δύο η εξουσία. Ο άντρας κατασκευάζει επιχειρήματα, τα κατοχυρώνει σε θεσμούς, ονομάζει με τον λόγο τον κόσμο, τον λόγο, που ουσιαστικά πάντα είναι δικός του. Η γυναίκα χτίζει έναν κόσμο, που αρχίζει και τελειώνει στο σώμα της. Στην ουσία οι δυο κόσμοι παραμένουν ακοινώνητοι. Η ιδιοφυής εκδίκηση στο έργο ορίζεται στο γεγονός πως ο άντρας οδηγείται στην τρέλα, δηλαδή, στην απογύμνωσή του από τη λογική και η γύμνια του αυτή ταυτίζεται με την επιστροφή στη μητέρα, στη θερμότητα του κόλπου και στη γαλήνη της ενδομήτριας ζωής.

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Άκις Βλουτής

Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Φωτισμοί: Δημήτρης Λογοθέτης

Φωτογραφίες – Τrailer: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Παίζουν: Άκις Βλουτής, Δήμητρα Χατούπη,   Βασίλης Ευταξόπουλος,    Κώστας Φαλελάκης, Αντωνίνα Βλουτή κ.ά.

Τέλος, τη σεζόν 2019-’20 θα παρουσιαστεί η «Σονάτα των φαντασμάτων», σε μετάφραση Μαργαρίτας Μέλμπεργκ.

Η Σονάτα των Φαντασμάτων ανήκει στην τελευταία ομάδα δραμάτων, που έγραψε ο Στρίντμπεργκ για intimate theatre. Ο αριθμός των θεατών που μπορούσε να φιλοξενήσει ήταν εκατό άτομα και η σκηνή πολύ μικρή. Επηρεασμένος από τον Μαξ Ράινχαρτ, έδωσε στα έργα αυτά μορφή και χαρακτήρα ανάλογη με τη μουσική δωματίου. Η πρώτη σκηνή τοποθετείται σε μια πλατεία της Στοκχόλμης ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό, ύστερα από μια σύντομη δήλωση ότι αυτός ο κόσμος είναι πιο παράξενος απ’ ό,τι δείχνει, βλέπουμε την συνάντηση ανάμεσα σ’ ένα νεαρό φοιτητή και στον γερο-Χούμελ που κάθεται σε αναπηρική πολυθρόνα και αναλαμβάνει να τον βάλει στο πλούσιο σπίτι μιας νεαρής κοπέλας, την οποία ο νέος έχει ερωτευτεί. Στη δεύτερη σκηνή ένα δείπνο «φαντασμάτων». Στην τρίτη ο τόνος είναι κυρίως λυρικός με αρκετά κωμικά διαλείμματα.

Υπήρξε, ίσως, το πιο επαναστατικό έργο του δραματουργού. Ο Στρίντμπεργκ κατάφερε να συμπιέσει με αφαιρετικό τρόπο το υλικό του, όπως σε ένα μεσαιωνικό έργο περί ηθικής. Το μοντέρνο σπίτι αποκτά την εικόνα ενός οίκου με ένοχα μυστικά.

Τα τρία έργα παρουσιάζει η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί.

Μοιράσου το άρθρο: