Το κλασικό έργο του Παντελή Χορν, «Το φιντανάκι», «ζωντανεύει» και φέρνει άρωμα παλιάς Αθήνας στην αυλή του Θεάτρου Χυτήριο κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 8 το βράδυ, σε σκηνοθεσία Ευτυχίας Αργυροπούλου.
Συνέντευξη στην Ασπασία Κακολύρη

Μια αθηναϊκή αυλή την περίοδο του Μεσοπολέμου. Οι οικονομικές δυσχέρειες δοκιμάζουν τις αξίες και την ηθική καθημερινών ανθρώπων  και φέρνουν στην επιφάνεια τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής. Ήρωες καθημερινοί απλοί άνθρωποι, που μεταφέρουν την εποχή μέσα από την ηθογραφική ματιά του συγγραφέα.

Η Αγγελική Παρδαλίδου, η οποία υποδύεται την Τούλα, το φιντανάκι της αυλής, μιλάει στη «Ραδιοτηλεόραση» για τον ρόλο της και για το διαχρονικό έργο, που είναι γεμάτο εικόνες από τα παλιά αλλά και ομοιότητες με την ηθική παρακμή και τα διλήμματα του σήμερα.

Υποδύεστε την Τούλα στην παράσταση «Το φιντανάκι» του Παντελή Χορν. Μιλήστε μας για τον ρόλο σας.
Το «Φιντανάκι», η Τούλα μου. Η Τούλα είναι ένα νέο κορίτσι, γεμάτο όνειρα και ελπίδα. Είναι ερωτευμένη με τον Γιάγκο, πιστεύει ότι όλα θα πάνε καλά, ότι θα μπορέσει να ξεφύγει από αυτό που ζει και να ευτυχίσει μαζί με τον αγαπημένο της. Εποχή σκληρή, εποχή που δεν συγχωρεί. Φτώχεια που καταδυναστεύει. Και τα πράγματα εξελίσσονται… διαφορετικά από αυτό που θέλει. Πολύ διαφορετικά. Συντριπτικά διαφορετικά. Και η ίδια αναγκάζεται να αλλάξει, να ακολουθήσει έναν δρόμο που απεχθάνεται, να ζήσει ακριβώς τη ζωή που δεν ήθελε, να καταντήσει να γίνει αυτό που φοβόταν.
 
Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην απόδοση του ρόλου, του χαρακτήρα της ηρωίδας;
Κάθε ρόλος έχει τις δυσκολίες του. Πρέπει να δώσεις ζωή σ’ ένα πλάσμα διαφορετικό από εσένα, που έζησε άλλες καταστάσεις, που μεγάλωσε αλλιώς, που ζει αλλιώς. Και ξεκινάει εδώ η φαντασία και η δημιουργία. Γιατί πέρα από αυτά που λέει η ηρωίδα και πέρα από αυτά που λένε γι’ αυτήν οι άλλοι ήρωες και πέρα από αυτά που σου περιγράφει ο συγγραφέας, όλα τα άλλα στοιχεία πρέπει να τα βρεις εσύ και να πλάσεις έτσι έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο, με αληθινή ζωή. Και εκτός από όλα αυτά, στο συγκεκριμένο κείμενο τα γεγονότα που συμβαίνουν ζωντανά είναι πολύ τραγικά για το φιντανάκι. Η συνειδητοποίηση της αλήθειας και το σοκ που παθαίνει γίνονται μπροστά στο κοινό. Και πρέπει να είναι αλήθεια. Δεν το περιγράφει κάποιος άλλος. Αυτό ήταν ίσως η πιο μεγάλη δυσκολία του έργου. Η στιγμή που καταρρέουν όλα μπροστά στα μάτια της. Και, φυσικά, η μετέπειτα σταδιακή αλλαγή που παθαίνει πηγαίνοντας από μια κατάσταση χαράς σε μια κατάσταση όπου έχει πεθάνει πια κάθε ελπίδα.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να πάρετε την απόφαση να γίνετε ηθοποιός;
Από μικρούλα γύριζα μέσα στα ωδεία και στα θεατρικά εργαστήρια. Ωστόσο λάτρευα τα Μαθηματικά και τη Φυσική κι έτσι αποφάσισα να σπουδάσω στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης, ηλεκτρολόγος μηχανικός και μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών. Πολύ νωρίς βέβαια κατάλαβα ότι μάλλον δεν θα ήμουν χαρούμενη ως μηχανικός μέσα σε ένα γραφείο, οπότε άρχισα να «ψάχνομαι». Πήρα πρωτοβουλία να οργανώσω μια θεατρική ομάδα με τη βοήθεια της ξαδέλφης μου Μαριέτας Σπηλιοπούλου που σπούδαζε στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Ε αυτό ήταν. Θυμάμαι ακόμα ότι η συνάντηση ήταν κάθε Τετάρτη απόγευμα και εγώ όλη την εβδομάδα ζούσα περιμένοντας να έρθει η Τετάρτη. Πάνω στη σκηνή ένιωθα σαν να βρισκόμουν στο φυσικό μου χώρο. «Αυτό θα κάνω στη ζωή μου», είπα μια μέρα. Το είπα και το έκανα.
Δραματική Σχολή και Πολυτεχνείο. Πώς συνδυάζονται;
Τέχνη εφαρμοσμένη το ένα, τέχνη εφαρμοσμένη και το άλλο! Και στα δύο υπάρχει θεωρία αλλά, αν δεν γίνει σωστά η πράξη, δεν έχει νόημα. Η σκέψη του μηχανικού με έχει βοηθήσει πολύ ως ηθοποιό για να μην πελαγοδρομώ μέσα σε σκέψεις, αλλά να θέτω συγκεκριμένους στόχους. Όταν πρέπει να ερμηνεύσεις έναν ρόλο, μπορεί πολύ εύκολα να χαθείς μέσα στο χάος της φαντασίας σου και μέσα στη θεωρητική ανάλυση του ρόλου. Επίσης, το Πολυτεχνείο με έχει κάνει πρακτική στη ζωή μου και με έχει βοηθήσει ώστε να μπορώ να επιλύω τα προβλήματά μου με θετικό τρόπο σκέψης. Στις μελέτες έχεις τα δεδομένα και πρέπει να βρεις την καλύτερη λύση για να φτάσεις το αποτέλεσμα που θες. Έτσι και στη ζωή. Κάθε στιγμή έχεις τα δεδομένα και ξέροντας πού θέλεις να πας, βρίσκεις τον τρόπο που θα το καταφέρεις.

 

 

 

«Το φιντανάκι»

Συγγραφέας: Παντελής Χορν

Σκηνοθεσία: Ευτυχία Αργυροπούλου

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Μαρία Αντουλινάκη, Ευτυχία Αργυροπούλου, Μάνος Γερωνυμάκης, Αλίκη Ζαχαροπούλου, Παναγιώτης Καρμάτης, Κωνσταντίνος Νιάρχος, Αγγελική Παρδαλίδου

Δραματουργία: Ανοιξιά Μπουντζιούκα

Εικαστική επιμέλεια (σκηνογραφία-ενδυματολογία): Ελένη Σουμή

Μουσική σύνθεση: Νίκος Κουβαρδάς

Διεύθυνση φωτογραφίας: Φώτης Μήτσης

Video: Παναγιώτης Κυπριώτης

Β. σκηνοθέτη: Ηλιάννα Μπουζάνη, Παναγιώτα Χαϊδεμένου

Ημέρες & ώρα παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη, στις 20:00

Τιμές εισιτηρίων: 15€10€ (ανέργων), 5€ (ατέλεια)

Θέατρο Χυτήριο (Αυλή)

Ιερά Οδός 44, Γκάζι

τηλ. 210 3412313

 

 

 

 

 

Μοιράσου το άρθρο: