Henry Purcell: «Διδώ και Αινείας» “Dido and Aeneas” (Z.626)
Σάββατο 05 Σεπτεμβρίου 2026 | 20:30
Όπερα σε τρεις πράξεις. Λιμπρέτο του Nahum Tate βασισμένο στο τέταρτο βιβλίο της «Αινειάδας» του Βιργίλιου. Πρωτοπαρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 1689 στο Παρθεναγωγείο Josias Priest, στο Λονδίνο.
Όπερα σε τρεις πράξεις. Λιμπρέτο του Nahum Tate βασισμένο στο τέταρτο βιβλίο της «Αινειάδας» του Βιργίλιου. Πρωτοπαρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 1689 στο Παρθεναγωγείο Josias Priest, στο Λονδίνο.
“Remember me, remember me but, ah, forget my fate.”
«Να με θυμάσαι, να με θυμάσαι, μα ξέχνα τη θλιβερή μου μοίρα.»
Αγγλία, 17ος αιώνας. Ένα έργο μικρό σε διάρκεια, τεράστιο σε σημασία. Σε μία περίπου ώρα, ίσως και λιγότερο, κατορθώνει να συμπυκνώσει μέσα του έναν ολόκληρο κόσμο: τον έρωτα και το καθήκον, την ανθρώπινη επιθυμία και τη μοίρα, την προσωπική ευτυχία και την αναπόφευκτη θυσία. Ο Henry Purcell υπήρξε ο σημαντικότερος ίσως Άγγλος συνθέτης της εποχής του μπαρόκ. Έζησε σε μια περίοδο κατά την οποία η Αγγλία αναζητούσε τη δική της μουσική ταυτότητα, ανάμεσα στην επιρροή της Ιταλικής όπερας και τη μεγαλοπρέπεια του Γαλλικού ύφους που είχε επιβάλει ο Jean-Baptiste Lully στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο Purcell κατάφερε να ενώσει αυτούς τους τόσο διαφορετικούς κόσμους, δημιουργώντας μια μουσική γλώσσα βαθιά προσωπική, με την καθαρότητα και τη δύναμη της Αγγλικής παράδοσης από τη μία, τη θεατρικότητα της Γαλλικής σκηνής αλλά και την εκφραστική ένταση της Ιταλικής μουσικής από την άλλη . Το βλέμμα του συνθέτη στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά στην ηρωίδα του, τη Διδώ. Δεν γράφει μια όπερα για τις κατακτήσεις του Αινεία, αλλά για την εσωτερική κατάρρευση μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας που αγαπά, εγκαταλείπεται και επιλέγει να περάσει στην αιωνιότητα με αξιοπρέπεια.
Η ηχογράφηση που θα ακούσουμε αυτό το Σάββατο 05 Σεπτεμβρίου, αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες σύγχρονες προσεγγίσεις του έργου. Πραγματοποιήθηκε το 2008, με τον αρχιμουσικό Θεόδωρο Κουρεντζή να αντιμετωπίζει την παρτιτούρα του Purcell όχι απλά ως ένα κομψό μνημείο του Αγγλικού μπαρόκ, αλλά ως ζωντανό θέατρο. Οι αντιθέσεις εδώ είναι έντονες, οι ρυθμοί διαθέτουν δραματική ενέργεια, οι σιωπές αποκτούν σχεδόν σκηνική σημασία, ενώ κάθε λέξη του κειμένου αποκτά ξεχωριστό βάρος. Μια ανάγνωση που τονίζει όχι μόνο τη μελαγχολία του έργου, αλλά και το σκοτεινό, σχεδόν τελετουργικό του στοιχείο: τον κόσμο της μαγείας, της απάτης, και των υποχθόνιων δυνάμεων που οδηγούν τους ήρωες προς την καταστροφή τους. Τραγουδούν η υψίφωνος Simone Kermes, ο βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός, η υψίφωνος Deborah York και άλλοι εξαιρετικοί ερμηνευτές.
…μη λείψει κανείς!
Info:
“Opera Omnia” Παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας
