Ο Max Christian Friedrich Bruch γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1838 στην Κολωνία. Ο πατέρας του August Carl Friedrich Bruch ήταν δικηγόρος – (έγινε μάλιστα και αντιπρόεδρος της αστυνομίας της Κολωνίας κάποια στιγμή), και η μητέρα του η Wilhelmine τραγουδίστρια. Εκείνη ήταν που τον καθοδήγησε στα πρώτα του βήματα στη μουσική. Έκανε τα πρώτα μαθήματα πιάνου κοντά στον συνθέτη και πιανίστα Ferdinand Hiller, στον οποίο ο Robert Schumann αφιέρωσε το Κοντσέρτο του για Πιάνο, ενώ ο Βοημός συνθέτης και βιρτουόζος του πιάνου Ignaz Moscheles σύντομα αναγνώρισε το ταλέντο του. Στα 9 του χρόνια συνέθεσε ένα τραγούδι για τα γενέθλια της μητέρας του και από τότε και στο εξής η μουσική του έγινε πάθος. Στα πολλά πρώιμα έργα του θα βρούμε αναφορές σε μοτέτα, ψαλμούς, κομμάτια για πιάνο, σονάτες για βιολί, ένα κουαρτέτο εγχόρδων, ορχηστρικά έργα όπως και το προοίμιο μιας όπερας αλλά λίγα από αυτά τα έργα έχουν διασωθεί. Τα πρώτα μαθήματα θεωρητικών τα πήρε το 1849 στην Βόννη από τον Heinrich Carl Breidenstein, έναν Γερμανό μουσικολόγο που ήταν φίλος του πατέρα του, ο οποίος πατέρας του τον δίδαξε Αγγλικά και Γαλλικά. Εκτός από την συνθετική του δουλειά, δίδαξε επί σειρά ετών σε πόλεις της Γερμανίας, ενώ στο απόγειο της καριέρας του, πέρασε τρεις σεζόν ως μαέστρος της Φιλαρμονικής Εταιρείας του Λίβερπουλ από το 1880 έως το 1883. Η παραμονή του εκεί δεν ήταν η ιδανική, γιατί έχοντας συνηθίσει τον Γερμανικό τρόπο λειτουργίας μιας ορχήστρας, στην Φιλαρμονική Εταιρεία όλα του φαίνονταν ελάχιστα επαγγελματικά. Πολλοί μουσικοί της ορχήστρας ήταν ερασιτέχνες, έχαναν πρόβες ή δεν είχαν την απαιτούμενη τεχνική κατάρτιση. Ακόμα και η Αγγλική νοοτροπία τον κούρασε. Σε γράμμα προς τον δάσκαλό του, Ferdinand Hiller, έγραψε κάποια στιγμή: «Το Λίβερπουλ είναι μια πόλη του εμπορίου· όχι της τέχνης. Οι άνθρωποι εδώ αγοράζουν τη μουσική όπως αγοράζουν το βαμβάκι». Έτσι το 1883 παραιτήθηκε και επέστρεψε στη Γερμανία.
Στο έργο του θα βρούμε τέσσερις Όπερες, τρεις Συμφωνίες, τρεις Συμφωνικές Σουίτες, αρκετά κοντσερτάντε έργα – ανάμεσά τους και τρία πολύ όμορφα κοντσέρτα για βιολί, με το πρώτο από αυτά να θεωρείται μέχρι τις μέρες μας ένα από τα πιο διάσημα του ρεπερτορίου για το όργανο. Όσο ζούσε, αυτό το κοντσέρτο του ήταν το πιο πολυπαιγμένο, πράγμα που έφτασε να τον εξοργίζει. «Κάθε βιολιστής που έρχεται να με συναντήσει, μου ζητά να παίξει αυτό ειδικά το κοντσέρτο. Δεν μπορώ να το ακούω άλλο. Έχω άλλα δύο κοντσέρτα, τα οποία είναι εξίσου όμορφα, ή και καλύτερα. Αχ! Τίποτα δεν συγκρίνεται με την τεμπελιά των Γερμανών βιολιστών». Πάντως τα Ορατόρια και οι Καντάτες του – 15 περίπου στο σύνολο, αποτελούν ίσως το πιο πολύτιμο μέρος της εργογραφίας του. Ο Max Bruch παντρεύτηκε την τραγουδίστρια Clara Tuczek στις 3 Ιανουαρίου του 1881 στο Βερολίνο και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Από το 1918 υπέφερε έντονα από άσθμα και καρδιακά προβλήματα, ενώ μετά τον θάνατο της συζύγου του το 1919 η κατάστασή του επιδεινώθηκε. Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου του 1920, στο σπίτι του στο Berlin-Friedenau, σε ηλικία 82 ετών.
