Η μουσική αλλά και η σκέψη του Béla Bartók στηρίζεται στην επιστήμη, στην αστρονομία, στα μαθηματικά, που μερικά από αυτά μελέτησε ερασιτεχνικά και τα χρόνια που ήταν στο ωδείο. Oι σειρές Fibonacci και η χρυσή τομή, είναι τα εργαλεία με τα οποία έκτιζε τη μουσική του, πράγματα άλλωστε με τα οποία δούλευε και ο μεγάλος αρχιτέκτονας Gaudi σε διάφορα του έργα, μεταξύ των οποίων και η περίφημη Σαγράδα Φαμίλια.
Από την άλλη ο αθεϊσμός του Bartókείναι μακριά από τον πεσιμισμό. Η βεβαιότητα της μελλοντικής εξαφάνισης του σύμπαντος και του ανθρώπου, τον οδηγεί μόνο στο να διαβεβαιώσει: «πρέπει να έχουμε μία μεγάλη επιθυμία για τη ζωή και ένα μεγάλο ενδιαφέρον για το υπάρχουν σύμπαν». Αλλά εμπιστοσύνη στον άνθρωπο;;; Οπωσδήποτε όχι σε όλους τους ανθρώπους. Ο Bartók δεν αγαπάει τη στενή κοινωνία που γνωρίζει, την εκτιμά λίγο και είναι δύσπιστος απέναντί της. Έτσι πολλές φορές την αποφεύγει τελείως, αρνείται να δει οποιονδήποτε και δεν παρευρίσκεται ούτε στη συναυλίες όπου παίζονται έργα του.
Ο συνθέτης μέχρι το τέλος της ζωής του θα υπάρξει πέρα από τα έργα του, ένας άνθρωπος σπάνιος, με μία ηθική υπόσταση συγκλονιστική.
