Κάθε Παρασκευή στις 19:00 ο τενόρος και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Φίλιας παρουσιάζει μεγάλους λυρικούς τραγουδιστές, μέσα από ζωντανές ή studio ηχογραφήσεις τους που εναλλάσσονται με στοιχεία από τη ζωή τους και την πορεία της καριέρας τους.
Ο Αυθεντικός Μεξικάνος της MET
18 Σεπτεμβρίου του 1971. Στο Κρασναντάρ της τότε Σοβιετικής Ένωσης, κοντά στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, γεννιέται η Anna Netrebko.
Ο πατέρας της ήταν γεωλόγος και η μητέρα της μηχανικός τηλεπικοινωνιών. Ως παιδί ασχολήθηκε με το πιάνο, τραγούδησε σε χορωδίες, ενώ παράλληλα συμμετείχε και σε περιοδεύοντα μαθητικό μουσικό θίασο. Το αρχικό της όνειρο ήταν να γίνει ηθοποιός· η κλίση της προς το θέατρο άλλωστε, παρέμεινε εξίσου ισχυρή με τη φωνητική της ιδιοσυγκρασία σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία της. Η Netrebko ξεκίνησε στο θέατρο Mariinsky ως μια φίνα λυρική σοπράνο με δυνατότητες κολορατούρας. Αφού όμως μέσα σε μία δεκαετία κατέκτησε την υφήλιο με το αντίστοιχο ρεπερτόριο, ξεκίνησε συνειδητά τη μεγάλη μεταμόρφωση της φωνής της, επιδιώκοντας ένα σκοτεινότερο κέντρο, μια εντονότερα θωρακική βάση και μεγαλύτερη δραματική πυκνότητα. Η ευκινησία και η νεανική ελαφρότητα της πρώτης περιόδου σταδιακά υποχώρησαν. Στη θέση τους εμφανίστηκε η τάση της καλλιτέχνιδας για ηχητική επιβολή και για αναμέτρηση με πολύ βαρύτερους ρόλους δραματικής σοπράνο. Η μετατόπιση αυτή δεν υπήρξε λοιπόν μια απλή αλλαγή ρεπερτορίου. Δημιούργησε ουσιαστικά μια άλλη Netrebko: από την σαγηνευτική λυρική κολορατούρα των πρώτων χρόνων, σε μια σοπράνο spinto, με έμφαση στον Verdi, τον Puccini και το βερισμό. Όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη φωνητική μετάβαση, οι κριτικές απόψεις δεν υπήρξαν πάντοτε ομόφωνες. Κάποιοι αναγνώρισαν σε αυτή τη «δεύτερη» Netrebko μια σπάνια δραματική δύναμη και μια σχεδόν ανεξάντλητη ικανότητα σκηνικής ανανέωσης. Κάποιοι άλλοι πάλι, νοστάλγησαν τη φρεσκάδα και την ευελιξία της «πρώτης».
Η περίπτωση Anna Netrebko είναι εντέλει πολύ πιο σύνθετη από την ιστορία μιας «μεγάλης φωνής». Είναι η ιστορία μιας καλλιτέχνιδας που εξελίχθηκε από λυρική σε δραματική prima donna, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια του οπερατικού σταρ– και μάλιστα στην εποχή των ζωντανών μεταδόσεων, της παγκόσμιας δισκογραφίας αλλά και των κοινωνικών δικτύων. Ταυτόχρονα είναι η ιστορία μιας δημόσιας προσωπικότητας, της οποίας οι επιλογές προκάλεσαν μια συζήτηση που υπερβαίνει τη μουσική. Η ιστορική θέση της λοιπόν δεν εξαρτάται από την ομοφωνία γύρω από τη δημόσια εικόνα της. Βασίζεται στο γεγονός ότι για περισσότερο από τρεις δεκαετίες, υπήρξε μία από τις ελάχιστες λυρικές τραγουδίστριες που μπορούσαν να μετατρέψουν κάθε νέα τους εμφάνιση σε διεθνές γεγονός και να οδηγήσουν ανθρώπους που δεν είχαν προηγουμένως πλησιάσει την όπερα, να περάσουν για πρώτη φορά τις πόρτες της.
Την πόρτα του «Καθρέφτη« μας θα χτυπήσει αυτήν την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, στις 19.00 στο Τρίτο Πρόγραμμα. Θα της ανοίξουμε;
Μη λείψει Κανείς!
INFO
«Μια Φωνή στον Καθρέφτη»
Έρευνα – παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας
Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 & 95.6 | ERT εcho