Donald McIntyre (1934 – 2025): Ο Γενναιόδωρος

Donald McIntyre (1934 – 2025): Ο Γενναιόδωρος
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου | 19:00
ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Κάθε Παρασκευή στις 19:00 ο τενόρος και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Φίλιας παρουσιάζει μεγάλους λυρικούς τραγουδιστές, μέσα από ζωντανές ή studio ηχογραφήσεις τους που εναλλάσσονται με στοιχεία από τη ζωή τους και την πορεία της καριέρας τους.
Αναλυτικά Share

Κάθε Παρασκευή στις 19:00 ο τενόρος και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Φίλιας παρουσιάζει μεγάλους λυρικούς τραγουδιστές, μέσα από ζωντανές ή studio ηχογραφήσεις τους που εναλλάσσονται με στοιχεία από τη ζωή τους και την πορεία της καριέρας τους.



Ο Νεοζηλανδός του Μπαϊρόιτ


13 Νοεμβρίου 2025. Μία από τις πολύ σημαντικές Βαγκνερικές φωνές του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, ο Νεοζηλανδός μπασοβαρύτονος Donald McIntyre, αφήνει στο Μόναχο την τελευταία του πνοή. Είχε γεννηθεί 91 χρόνια νωρίτερα στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας.


Η μητέρα του έπαιζε βιολί, ενώ ο ίδιος τραγουδούσε από μικρός. Η είσοδός του επαγγελματικά στο μουσικό θέατρο, ήρθε αρκετά γρήγορα αφού το 1959, μόλις στα 25 του κάνει ντεμπούτο στην Εθνική Όπερα της Ουαλίας, ως Ζαχαρίας στον “Nabucco” του Guiseppe Verdi. Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘60 ξεκινά την παράλληλη συνεργασία του με τη Βασιλική Όπερα του Covent Garden και με το Θέατρο του Bayreuth. Η Βρετανική σκηνή και το μεγάλο θέατρο του Richard Wagner έγιναν δύο σταθερά σημεία αναφοράς στη διεθνή του σταδιοδρομία.

Το 1976, γιορτάζοντας τα εκατό χρόνια από την πρώτη πλήρη παρουσίαση της Τετραλογίας, το Bayreuth ανέθεσε μια ολοκαίνουργια παραγωγή της στον σκηνοθέτη Patrice Chéreau και στον αρχιμουσικό Pierre Boulez. Η συγκεκριμένη παραγωγή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην αρχή, σταδιακά όμως αναγνωρίστηκε ως ένας σταθμός στην ιστορία της οπερατικής σκηνοθεσίας. Στο κέντρο αυτής της σκηνοθεσίας βρισκόταν ο Wotan του Donald McIntyre. Η δύναμη της φωνής του σε εκείνη τη φάση της καριέρας του, συμβάδιζε απόλυτα με την ικανότητα να φωτίζει την ψυχολογία του συγκεκριμένου ρόλου. Η αυθεντία, η αμφιβολία, ο θυμός, αλλά και η πατρική τρυφερότητα, μπορούσαν να συνυπάρχουν αρμονικά στην ερμηνεία του.

Οι τελευταίες εμφανίσεις του στο φεστιβάλ του Bayreuth καταγράφονται το 1988 στο ρόλο του Amfortas από τον “Parsifal”. Ως Ιππότης λοιπόν αποχαιρέτησε τη σκηνή, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1992, τιμήθηκε για την προσφορά του και στην πραγματικότητα με τον τίτλο του Ιππότη. Στον αποχαιρετισμό του, το Φεστιβάλ του Bayreuth αναφέρθηκε στην ανθρώπινη ζεστασιά, την καλλιτεχνική του ακεραιότητα και την υπέρμετρη γενναιοδωρία του, πάνω και κάτω από τη σκηνή. Γενναιόδωρο θα είναι και το αφιέρωμά μας σε εκείνον, αυτή την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου στις 19:00, στην εκπομπή «Μια Φωνή στον Καθρέφτη» στο Τρίτο Πρόγραμμα.


Μη λείψει Κανείς!


INFO
«Μια Φωνή στον Καθρέφτη»

Έρευνα – παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας
Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 & 95.6 | ERT εcho


Donald McIntyre (1934 – 2025): Ο Γενναιόδωρος
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ