Ντοκιμαντέρ, παραγωγής Γαλλίας.
Έμαθαν να παίζουν τένις σε μία από τις πιο επικίνδυνες γειτονιές-γκέτο της Αμερικής, έγιναν το Νο 1 και το Νο 2 της παγκόσμιας κατάταξης στο απλό και δημιούργησαν ένα απαράμιλλο αγωνιστικό ρεκόρ. Ως Αφροαμερικανές γυναίκες, δυναμικές, επιβλητικές και με παρουσία που καθιέρωσε νέα πρότυπα, οι αδελφές Γουίλιαμς ξεπέρασαν τον σεξισμό και τον ρατσισμό, αναδείχθηκαν σε παγκόσμια σύμβολα και άλλαξαν για πάντα το άθλημα του τένις.
Μια καλοκαιρινή νύχτα στη Νέα Υόρκη. Ένα κατάμεστο γήπεδο που πάλλεται από ένταση. Οι εξέδρες είναι γεμάτες, το κοινό παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα ένα πρόσωπο λουσμένο στα δάκρυα: τη Σερένα Γουίλιαμς, στο κέντρο του κορτ, να αποχαιρετά το παγκόσμιο τένις, ύστερα από μια καριέρα στην οποία κατέρριψε κάθε ρεκόρ. Συγκλονισμένη από τη συγκίνηση, η κορυφαία τενίστρια όλων των εποχών απευθύνεται στην κατά δεκαπέντε μήνες μεγαλύτερη αδελφή της, Βίνους: «Δεν θα υπήρχε η Σερένα, αν δεν υπήρχε η Βίνους. Σε ευχαριστώ, Βίνους. Η Σερένα υπάρχει μόνο επειδή είσαι εσύ εδώ». Από τις εξέδρες, η Βίνους κοιτάζει τη μικρότερη αδελφή της, όπως έκανε πάντα από τα πρώτα τους βήματα.
Με αυτά τα λόγια, η Σερένα επισφραγίζει το άρρηκτο δέσιμο της μοίρας της με εκείνη της μεγαλύτερης αδελφής της. Η Σερένα, στα 40 της, και η Βίνους, στα 41, κυριάρχησαν στο παγκόσμιο τένις για πολλά χρόνια, καταρρίπτοντας κάθε ρεκόρ μακροβιότητας, χτίζοντας μια μοναδική αγωνιστική κληρονομιά και γκρεμίζοντας ταυτόχρονα τα εμπόδια ενός αθλήματος που θεωρούνταν προνόμιο των λευκών, σε μια Αμερική βαθιά σημαδεμένη από τον ρατσισμό.
Γεννημένες σε μια ταπεινή αφροαμερικανική οικογένεια, μεγαλωμένες μέσα στην κουλτούρα του γκέτο και εμπνευσμένες από τα διαρκή μηνύματα αυτοπεποίθησης και τόλμης του πατέρα τους, η Σερένα και η Βίνους εμφανίστηκαν στον κόσμο του τένις σαν δύο πραγματικά φαινόμενα. Οι δύο έφηβες αμφισβήτησαν ολόκληρο το κατεστημένο με τη φρεσκάδα της νιότης τους και τη βαθιά πίστη στις δυνατότητές τους.
Ως δυναμικές, επιβλητικές μαύρες γυναίκες, με αυτοπεποίθηση και μια εικόνα που ανέτρεπε όλα τα μέχρι τότε στερεότυπα, βρέθηκαν στο επίκεντρο των κοινωνικών και πολιτισμικών αντιθέσεων που χαρακτήριζαν την αμερικανική κοινωνία. Μαζί αντιμετώπισαν σεξιστικά, ταξικά και ρατσιστικά σχόλια, αποδοκιμασίες από το κοινό, δυσπιστία από τις αντιπάλους τους, περιφρόνηση από τους διοργανωτές των τουρνουά, καθώς και ειρωνικά και προκατειλημμένα σχόλια από δημοσιογράφους. Ενωμένες, δεν οδήγησαν μόνο το γυναικείο τένις σε μια νέα εποχή, αλλά αναδείχθηκαν και σε παγκόσμια σύμβολα που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του αθλητισμού.
