Στην ενημερωτική πολιτιστική εκπομπή "Από την Ελλάδα", παραγωγής του 2000, ο Λουκάς Καρυτινός, καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε συνέντευξή του στη Μάγια Γάκη μιλά για την πορεία της όπερας στην Ελλάδα, καθώς και για το έργο, τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εκείνης της εποχής. Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζιάκας. Παρουσίαση – Επιμέλεια: Μάγια Γάκη.
Η Παγκόσμια Ημέρα Όπερας καθιερώθηκε μόλις το 2019, ως αποτέλεσμα μιας διεθνούς εκστρατείας που αναπτύχθηκε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τοπικών εκδηλώσεων, με στόχο να αναδείξει τη σημαντική συμβολή της τέχνης της όπερας στο «ευ ζην» των πολιτών και να ευαισθητοποιήσει το κοινό γύρω από αυτή τη μοναδική μορφή τέχνης. Η επιλογή της 25ης Οκτωβρίου δεν είναι τυχαία: η Παγκόσμια Ημέρα Όπερας γιορτάζεται την ημέρα γέννησης του Ζορζ Μπιζέ (Georges Bizet) και του Γιόχαν Στράους Β΄ (Johann Strauss II), δύο συνθετών που δημιούργησαν ορισμένες από τις πιο διάσημες όπερες και οπερέτες στον κόσμο.
Το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στην Εθνική Λυρική Σκηνή μέσα από την ενημερωτική πολιτιστική εκπομπή «Από την Ελλάδα», παραγωγής του 2000.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
Η εκπομπή επισκέπτεται την Εθνική Λυρική Σκηνή (Θέατρο Ολύμπια) την περίοδο κατά την οποία καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο καταξιωμένος αρχιμουσικός Λουκάς Καρυτινός. Η θητεία του συνδέθηκε με σημαντικές αλλαγές και καινοτομίες, όπως η δημιουργία της Νέας Σκηνής και της Παιδικής Σκηνής, η ίδρυση της Ανώτερης Σχολής Μπαλέτου και η καθιέρωση παραστάσεων όπερας για παιδιά.
Σε συνέντευξή του στη Μάγια Γάκη, ο Λουκάς Καρυτινός μιλά για την πορεία της όπερας στην Ελλάδα, καθώς και για το έργο, τις πρωτοβουλίες και τις δράσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εκείνης της εποχής. Αναφέρεται στην Ορχήστρα, τη Χορωδία και το Μπαλέτο, αλλά και στον προγραμματισμό και τις εμφανίσεις τους.
Αναφέρεται σε σημαντικές στιγμές της ιστορίας της ελληνικής όπερας. Το 1888 πρωτοπαίζεται στην Ελλάδα η όπερα «Ο υποψήφιος βουλευτής» σε μουσική του Σπυρίδωνος Ξύνδα. Ήταν η πρώτη όπερα σε ελληνική γλώσσα και η πρώτη άσκηση οπερατικής τέχνης, ενώ το 1944 υπάρχει ως αυτόνομος θεσμός η Εθνική Λυρική Σκηνή, που διαδέχθηκε το Ελληνικό Μελόδραμα του Διονύσιου Λαυράγκα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους σημαντικούς λυρικούς τραγουδιστές που πέρασαν από τη σκηνή της, με κορυφαία τη Μαρία Κάλλας, η οποία άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ιστορία της όπερας.
Επισημαίνει επίσης τη στροφή που παρατηρείται, με την ολοένα μεγαλύτερη προσέλευση του κοινού στην όπερα, και υπογραμμίζει ότι δεν απαιτούνται μουσικές σπουδές για να την κατανοήσει κανείς, αρκεί να αφεθεί στα ερεθίσματα που προσφέρονται από σκηνής. Παράλληλα, εκφράζει την αισιοδοξία του για την προοπτική δημιουργίας ενός νέου κτηρίου όπερας στη χώρα μας που θα αντιμετώπιζε τις ελλείψεις των υφιστάμενων υποτυπωδών τεχνικών εγκαταστάσεων και θα εξυπηρετούσε τις αυξημένες τεχνικές απαιτήσεις του λυρικού θεάτρου. Δέκα χρόνια αργότερα θα ξεκινούσαν οι εργασίες κατασκευής του νέου κτηρίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Τέλος, μιλά για τη διαπαιδαγώγηση του κοινού στην όπερα μέσα από πρωτοβουλίες για παιδιά, όπως τις παιδικές παραστάσεις παιδαγωγικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα.
Η εκπομπή ολοκληρώνεται με την παρουσίαση του προγράμματος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για την περίοδο 2000-2001, ενώ στη διάρκειά της, προβάλλονται αποσπάσματα από παραστάσεις όπερας, και από την εμφάνιση του Μπαλέτου της Λυρικής Σκηνής στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.
