Πρεμιέρα της ταινίας “Ο Δράκος” του Νίκου Κούνδουρου– 5 Μαρτίου 1956
Για την επέτειο 70 ετών από την κινηματογραφική πρεμιέρα της εμβληματική ταινίας του Νίκου Κούνδουρου,“Ο Δράκος” στις 5 Μαρτίου 1956, το Αρχείο ΕΡΤ προτείνει επεισόδιο της σειράς Παρασκήνιο όπου ο Λάκης Παπαστάθης συζητάει με τον Νίκο Κούνδουρο για την ταινία του, μιλούν για το πλαίσιο και τις συνθήκες υπό τις οποίες γυρίστηκε και έγινε δεκτή από το κοινό, ενώ την παρακολουθούν για να σχολιάσουν, σκηνές, ερμηνείες και σκηνοθετικές προσεγγίσεις.
Πριν από εβδομήντα χρόνια,5 Μαρτίου 1956, κάνει πρεμιέρα στους ελληνικούς κινηματογράφους «Ο Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου μια από τις σημαντικότερες ελληνικές ταινίες. Σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, "Ο Δράκος" είναι ένα πρωτοποριακό και περίπλοκο φιλμ το οποίο σήμερα συγκαταλέγεται στις καλύτερες ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και θεωρείται η σημαντικότερη ελληνική ταινία της περιόδου 1950-1960. Ο Νίκος Κούνδουρος εισήγαγε από πολύ νωρίς στον ελληνικό κινηματογράφο στοιχεία νεωτερισμού όπως το σινεμά των δημιουργών, ενώ με την ταινία του "Ο Δράκος" υπήρξε ο πρώτος που υιοθέτησε με αριστοτεχνικό τρόπο τις συμβάσεις των κινηματογραφικών ειδών για να μιλήσει με έμμεσο τρόπο για ζητήματα ταμπού, σε μία Ελλάδα πληγωμένη από τις καταστροφές, τον πόλεμο αλλά και την καταπίεση που επιβλήθηκε στους νικημένους της εμφύλιας σύρραξης. Η ταινία παρακολουθεί έναν ανθρωπάκο, έναν καταπιεσμένο και άβουλο υπαλληλάκο, ο οποίος επειδή μοιάζει με έναν αρχηγό του υποκόσμου βρίσκεται διωκόμενος από την αστυνομία να τον υποδύεται, με τελικό τίμημα τη ζωή του, ανάμεσα σε ένα πλήθος εξαθλιωμένων ανθρώπων του υποκόσμου που ελπίζουν σε μια καλύτερη ζωή, στα χρήματα και στις υποσχέσεις των Αμερικάνων. Η ταινία ξεχωρίζει για το πάντρεμα των στοιχείων από τα φιλμ νουάρ, τον ιταλικό νεορεαλισμό, τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, για την ανατροπή των στερεότυπων των ταινιών με θέμα την παρανομία, αλλά και για τα στοιχεία από τη μυθολογία του ρεμπέτικου, ενώ ξεχωρίζει για την μοναδική ερμηνεία του Ντίνου Ηλιόπουλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι κριτικοί και κοινό υποδέχθηκαν μάλλον αρνητικά την ταινία και πολλοί αιθουσάρχες αποφάσισαν να κατεβάσουν την ταινία μόλις δύο μέρες μετά την πρεμιέρα της. Σήμερα "Ο Δράκος" αποτελεί ταινία-σταθμό για τον ελληνικό και ευρωπαϊκό κινηματογράφο και παραμένει μια παλλόμενη αλληγορία για την μετεμφυλιακή Ελλάδα.
Το Αρχείο της ΕΡΤ για την επέτειο 70 ετών από την πρεμιέρα της κινηματογραφικής ταινίας του Ν. Κούνδουρου "Ο Δράκος", στις 5 Μαρτίου 1956, παρουσιάζει την εκπομπή:
ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ
Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ
Το επεισόδιο της σειράς Παρασκήνιο αφιερωμένο στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Ο Δράκος» (1956), γυρίστηκε στο σπίτι του Ν. Κούνδουρου, 4 χρόνια μετά την αντίστοιχη εκπομπή για την ταινία του «Μαγική πόλη». Ο Ν. Κούνδουρος εξηγεί ότι η επιστροφή 60 χρόνια πίσω είναι οδυνηρή. Η ταινία όταν παίχτηκε ήταν μια καταστροφή για τον ελληνικό κινηματογράφο, δεν είναι τυχαίο, λέει ο σκηνοθέτης, ότι δεν ξανάγινε τέτοιου είδους ταινία. Ωστόσο «Ο Δράκος» όρισε έναν κινηματογραφικό φιλελευθερισμό, ένα στοιχείο ανεξέλεγκτο, όπως σημειώνει ο Λάκης Παπαστάθης και ήταν συνολικά μία ταινία ανατρεπτική σε σημείο που ακόμα και σήμερα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης το κατά πόσο το κέντρο της ταινίας αυτής είναι υπαρξιακό ή πολιτικό. Ο Κούνδουρος δέχεται ότι το αντιαμερικανικό αίσθημα τον καθόρισε σε όλη τη ζωή του και αναρωτιέται γιατί αντέχει αυτή η ταινία στο χρόνο. Όταν παίχτηκε η ταινία έμεινε 48 ώρες στις αίθουσες και αυτό ήταν απάνθρωπο όπως εξηγεί ο ίδιος. Με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη ήθελαν να κάνουν μια λαϊκή ταινία, μία σάτιρα, όμως βγήκε μια εγκεφαλική ταινία που δεν την αγάπησε το κοινό. Για την παραγωγή της ταινίας εξηγεί ότι ένας φίλος του έδωσε την προίκα του και έτσι έγιναν τα γυρίσματα. Περιγράφει την απόρριψη από τους αιθουσάρχες που είδαν την ταινία. Αλλά υπογραμμίζει ότι και η αριστερή διανόηση της εποχής δεν υποδέχθηκε θετικά την ταινία. Οι δύο άνδρες σχολιάζουν τις αρνητικές κριτικές για το Δράκο, όμως σημειώνουν και οι δύο ότι η ταινία «εκδικήθηκε» μέσα στα χρόνια. Ο Κούνδουρος θυμάται πώς ξεκίνησε η ιδέα για την ταινία, τις συζητήσεις με τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, τη συμμετοχή του Ντίνου Ηλιόπουλου, ο οποίος δεν αγάπησε και δεν πίστεψε ποτέ σε αυτή την ταινία, φοβούμενος ότι θα καταστρέψει την καριέρα του, αλλά ο Κούνδουρος κατάφερε να του αποσπάσει μεγαλειώδεις υποκριτικές στιγμές. Μιλούν επίσης για τις εξαιρετικές ερμηνείες της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου, του Γιάννη Αργύρη και του Θανάση Βέγγου. Συζητούν για την παραγωγή, τις δυσκολίες, το ντουμπλάζ ως επιλογή του Κούνδουρου και ξεχωρίζουν τις σκηνές της ανάκρισης στο αστυνομικό τμήμα, της γιορτής στο καμπαρέ πριν την επιχείρηση και τον άτσαλο τελευταίο χορό του Ηλιόπουλου, ως ενδεικτικές μερικών από τους λόγους που η ταινία αυτή έχει συγκαταλεχθεί στις 100 καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες όλων των εποχών. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου προβάλλονται σκηνές της ταινίας "Ο Δράκος" και σχολιάζονται από τους Νίκο Κούνδουρο και Λάκη Παπαστάθη.
