Για την επέτειο από το θάνατο του Δημήτρη Χορν στις 16 Ιανουαρίου 1998, το Αρχείο ΕΡΤ προτείνει από την εκπομπή “Κοιτα τί έκανες” της Σεμίνας Διγενή, επεισόδιο-αφιέρωμα στον ίδιο.
Ο Δημήτρης Χορν γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα. Γιος του γνωστού θεατρικού συγγραφέα Παντελή Χορν, ο Δημήτρης Χορν μεγάλωσε μέσα στο θέατρο, μπήκε το 1937 στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και μαθήτευσε δίπλα στον Δημήτρη Ροντήρη. Εμφανίζεται στη σκηνή ως ηθοποιός για πρώτη φορά επισήμως το 1940 στο Βασιλικό Θέατρο, με την οπερέτα του Στράους «Η Νυχτερίδα». Πρωταγωνίστησε στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στο «Θέατρο Ρεξ» και το 1944 μαζί με τη Μαίρη Αρώνη και τη Βάσω Μανωλίδου φτιάχνει δικό του θίασο. Το 1945 συνεργάζεται με τη Μελίνα Μερκούρη, και κατά την περίοδο 1946-1950 με το «Βασιλικό Θέατρο». Το 1952 μετά από σχεδόν δύο χρόνια στο εξωτερικό για θεατρικές σπουδές, επιστρέφει στην Ελλάδα και συνεργάζεται με την Έλλη Λαμπέτη μέχρι και το 1959 με δικό τους θίασο και σημαντικές παραστάσεις όπως «Βαθιά γαλάζια θάλασσα», «Ξενοδοχείο η ευτυχία», «Νόρα ή Το σπίτι της κούκλας», «Ο βροχοποιός», «Νυφικό Κρεβάτι» και «Το παιχνίδι της Μοναξιάς». Εμφανίστηκε σε 10 κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ των οποίων «Ο μεθύστακας» (1950), «Κυριακάτικο Ξύπνημα» (1954), «Κάλπικη λίρα» (1954), «Το κορίτσι με τα μαύρα» (1956), «Μια ζωή την έχουμε» (1958), «Μια του κλέφτη» (1960) και «Αλίμονο στους νέους» (1961), προσφέροντας πάντα εξαιρετικές ερμηνείες. Στο ραδιόφωνο συνεργάστηκε με τον Κώστα Πρετεντέρη παρουσιάζοντας εβδομαδιαίες πεντάλεπτες εκπομπές με τίτλο «Ο Ταχυδρόμος έφτασε» και συμμετείχε σε δεκάδες ραδιοφωνικά θεατρικά έργα. Κατά την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης (1974-1975) ο Δημήτρης Χορν διετέλεσε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ. Η θεατρική θητεία του Χορν διήρκεσε 45 χρόνια και ολοκληρώθηκε το 1984 με την τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο στην παράσταση «Αρχιμάστορας Σόλνες» του Ίψεν. Σε αυτή τη μεγάλη χρονική περίοδο οι ερμηνείες του Χορν υπήρξαν σταθερά μοναδικές και σημεία αναφοράς για το ελληνικό θέατρο σε έργα ελληνικού, ξένου, κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Το Αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την επέτειο από το θάνατο του Δημήτρη Χορν, στις 16 Ιανουαρίου 1998, παρουσιάζει την εκπομπή:
ΚΟΙΤΑ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ
Εκπομπή αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα ηθοποιό, Δημήτρη Χορν. Καλεσμένοι της Σεμίνας Διγενή στο στούντιο είναι οι Γιώργος Μαρίνος, ο Γιώργος Τσιτσόπουλος, ο Σταμάτης Φασουλής, η Ματίνα Καρρά, η Τζένη Ρουσσέα, ο Χρήστος Λούλης και η Μάρω Κοντού. Συζητούν για τον χαρακτήρα, την πορεία του στο θέατρο, τις εμφανίσεις του στον κινηματογράφο. Μοιράζονται ιστορίες ανέκδοτες και μη, από τη γνωριμία τους μαζί του, τη συνεργασία τους, αστείες και συγκινητικές αφηγήσεις ενδεικτικές της προσωπικότητας του Τάκη, όπως τον αποκαλούσαν. Μιλούν για το χιούμορ του, τα παρατσούκλια που τους την ποιητικότητα του χαρακτήρα του, τις σχέσεις του με τους άλλους ηθοποιούς και τη γοητεία που ασκούσε σε όλους. Ξεχωρίζουν αγαπημένους ρόλους του στον κινηματογράφο και στο θέατρο και θυμούνται περιστατικά από γυρίσματα και παραστάσεις, αλλά θυμούνται και σημαντικά πράγματα που είπε και μοιράστηκε μαζί τους..
Όλοι οι καλεσμένοι της εκπομπής υπογραμμίζουν τη βοήθεια που προσέφερε σε ανθρώπους, συναδέλφους και όχι μόνο, με κάθε δυνατό τρόπο, πάντα διακριτικά και χωρίς να επιτρέπει αυτό να γίνεται γνωστό.
Βλέπουμε τον ίδιο τον Χορν σε αποσπάσματα από συνεντεύξεις, όπου μιλάει για τον εαυτό του, τους στόχους, την επιμονή του, τα όρια που πρέπει να βάζει, μιλάει για τους φόβους του και τον χαρακτήρα του με ευθύτητα και εντιμότητα. Ο προσωπικός φίλος του Χορν, πολιτικός, Γεώργιος Ράλλης, μιλάει για τη φιλία τους από την εποχή που ήταν και οι δύο φοιτητές, από το 1937, εξαίρει τις ερμηνευτικές, χορευτικές και φωνητικές του επιδόσεις, οι οποίες έδειξαν από νωρίς το ταλέντο του, ενώ στέκεται και στην μοναδική καλοσύνη του χαρακτήρα του, θυμάται με νοσταλγία τη νεότητά τους ως την πλέον ξέγνοιαστη περίοδο της ζωής του.
Η εκπομπή περιλαμβάνει αρχειακό υλικό, φωτογραφικό, οπτικοακουστικό με αποσπάσματα από δύο συνεντεύξεις του Δημήτρη Χορν στη Σεμίνα Διγενή, από παραστάσεις, πρόβες παραστάσεων και από ταινίες του όπως «Κάλπικη λίρα» (1954) και «Μια ζωή την έχουμε» (1955).
