Το διήμερο 26-27 Ιουλίου του 1985, διεξήχθη στο Παναθηναϊκό στάδιο ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός. Το «RockinAthens» ήταν ουσιαστικά το πρώτο μεγάλο διεθνές ροκ και ποπ φεστιβάλπου έγινε ποτέ στην Ελλάδα.Το ‘85 ήταν η χρονιά κατά την οποία η Αθήνα ανακηρύχθηκε πρώτη πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης, ένας θεσμός που δημιουργήθηκε από την τότε υπουργό πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη σε συνεργασία με τον Γάλλο ομόλογό της Ζακ Λάνγκ με στόχο να φέρει τους Ευρωπαίους πιο κοντά αναδεικνύονταςτον κοινό τους πολιτισμό. Με αυτό το σκεπτικό, η Μερκούρη εμπνεύστηκε και την πραγματοποίηση αυτού του φεστιβάλ ώστε να ενταχθεί μια μεγάλη διεθνής ροκ συναυλία στο πλαίσιο των εορτασμών.
Οι μπάντες που θα λάμβαναν μέρος έγιναν γνωστές πολλούς μήνες πριν, ώστε να διαφημιστεί επαρκώς το γεγονός, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Οκτώ ξένα και ένα ελληνικό συγκρότημα θα έπαιζαν στο διήμερο event, με την αρχή να γίνεται την Παρασκευή 26 Ιουλίου όπου εμφανίστηκαν στο Καλλιμάρμαρο διαδοχικά οι Telephone, οι Stranglers, οι Depeche Mode, οι Culture Club ενώ στο αρχικό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνονταν και οι…δικές μας Μουσικές Ταξιαρχίες που τελικά όμως δεν έπαιξαν ποτέ καθώς ο Τζίμης Πανούσης που ηγείτο του συγκροτήματος αποφάσισε να αποσύρει το γκρουπ από το φεστιβάλ όταν έμαθε για την ανάμειξη ξένων χορηγών.
Την δεύτερη ημέρα, 27Ιουλίου ανέβηκαν στη σκηνή με σειρά εμφάνισης οι Talk Talk, οι Cure, η Nina Hagen και οι Clash.
Το διήμερο συγκεντρώθηκαν συνολικά περί τους 90.000 θεατές, κυρίως Έλληνες αλλά και πάρα πολλοί από το εξωτερικό, που πήγαιναν στο στάδιο από το μεσημέρι με τη θερμοκρασία στην Αθήνα σε επίπεδα καύσωνα. Η συναυλία άρχισε, οι μπάντες και ο κόσμος άρχισαν να αλληλεπιδρούν αρμονικά, όμως έξω από το στάδιο γίνονταν σοβαρά επεισόδια καθώς πλήθος κόσμου προσπαθούσε να μπει στο Καλλιμάρμαρο χωρίς εισιτήριο. Η αστυνομία αντέδρασε, μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις με πυροβολισμούς στον αέρα για…εκφοβισμό,
οι «τζαμπατζήδες» ανταπέδιδαν πετώντας μολότοφ και γενικά ότι έβρισκαν μπροστά τους, ενώ την πλήρωσαν και πολλά αυτοκίνητα που βρίσκονταν στον περιβάλλοντα χώρο, αλλά και το δασάκι δίπλα στο στάδιο. Τελικά μετά από συνεννοήσεις μεταξύ πολιτείας και αστυνομίας δόθηκε το πράσινο φως να μπουν στο Στάδιο περίπου τριακόσια άτομα που δεν είχαν εισιτήριο και είχαν δημιουργήσει την ένταση. Το κύριο μέλημα ήταν να ηρεμήσουν τα πνεύματα καθώς μόλις 2 μήνες πριν είχαν σκοτωθεί 39 άνθρωποι στο Στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών σε ποδοσφαιρικό αγώνα και οι μνήμες από αυτή την τραγωδία ήταν πολύ νωπές.
Όλα πήγαιναν καλά χωρίς εντάσεις και προβλήματα κατά τη διάρκεια της συναυλίας καθώς οι Telephone, οι Stranglers, και οι Depeche Mode έκαναν το πρόγραμμά τους με τον κόσμο να τους αποθεώνει και να το ζει έντονα. Είχαν απομείνει οι Cultureclub για να κλείσει η πρώτη μέρα. Με το που ανέβηκε στη σκηνή ο BoyGeorge, μεγάλο μέρος του κόσμου σείστηκε από ενθουσιασμό, όμως πολλοί απ΄τους υπόλοιπους και κυρίως οι Πανκς που βρίσκονταν μέσα στο κοινό ξέσπασαν σε έντονες αποδοκιμασίες όταν είδαν μακιγιαρισμένο και με ιδιαίτερα εκκεντρική αμφίεση τον frontman των Cultureclub. Πέτρες, νερά και μπύρες εκσφενδονίζονταν κατά της μπάντας από θεατές που βρίσκονταν μπροστά στη σκηνή με τον BoyGeorge να προκαλεί κι εκείνος με τη στάση του. Σε αυτό το τεταμένο κλίμα ολοκληρώθηκε η πρώτη μέρα του Φεστιβάλ. Την επομένη, Σάββατο 27 Ιουλίου οι Talk Talk, οι Cure, η Nina Hagen και οι Clash ανέβηκαν στη σκηνή και είπαν τα κομμάτια τους με το κοινό να τους αποθεώνει σε μια μέρα που κύλησε πιο ομαλά χωρίς επεισόδια. Όπως και να κρίνει κανείς την όλη διοργάνωση, τα επεισόδια που προκλήθηκαν, και οι οργανωτικές αδυναμίες, εντάσσονται στην έλλειψη τεχνογνωσίας που υπήρχε εκείνη την εποχή και δεν μειώνουν την επιτυχία της, καθώς βρέθηκαν μέσα σε δυο μέρες στην Αθήνα τόσα πολλά μεγάλα ονόματα της διεθνούς Ροκ και Ποπ σκηνής προσελκύοντας πάρα πολύ κόσμο. Μόνο και μόνο αυτό, καθιστά το γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό και ιστορικό, μιας και ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο στη χώρα μας. Το «RockinAthens» δεν καλύφθηκε σε ζωντανή μετάδοση όμως μαγνητοσκοπήθηκε από την ΕΡΤ-2 και προβλήθηκε μήνες μετά στο πλαίσιο της εκπομπής «Μουσικό καλειδοσκόπιο».
ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Το αρχείο της ΕΡΤ με αφορμή την συμπλήρωση 41 ετών από την διεξαγωγή του «Rock in Athens», παρουσιάζει ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Αργύρη Ντινόπουλου σχετικό με το Φεστιβάλ, αλλά και τον πρωταγωνιστή του διημέρου Boy George που βρέθηκε στα στούντιο της ΕΡΤ-1 παραχωρώντας συνέντευξη στον ραδιοφωνικό παραγωγό Γιώργο Μαρκάκη. Στο ρεπορτάζ βλέπουμε αποσπάσματα από τη συναυλία, και κυρίως από τις εξέδρες του Καλλιμάρμαρου με τον κόσμο να συρρέει για να την παρακολουθήσει. Ακολουθούν δηλώσεις στην κάμερα της ΕΡΤ από θεατές με κουρέματα, ντύσιμο αλλά και διάλεκτο που αποτυπώνουν πλήρως το ύφος εκείνης της εποχής, απαντώντας κυρίως στην ερώτηση «τι σημαίνει γι’αυτούς το ΡΟΚ». Παρουσιάζονται επίσης δυο κοπέλες που όπως είπαν έφυγαν από τις διακοπές τους για να πάνε στο «Rock in Athens» αποκλειστικά για να δουν τον Boy George! Το ρεπορτάζ κλείνει με πλάνα από τις εξέδρες του Σταδίου μετά το τέλος του «Ροκ διημέρου» με τους υπεύθυνους να καθαρίζουν τους χώρους από τα πολλά σκουπίδια που άφησε πίσω του το πλήθος. Μετά το ρεπορτάζ, ακολουθεί η συνέντευξη του Boy George, ο οποίος αναδείχθηκε σε μορφή του Φεστιβάλ λόγω των γεγονότων που προαναφέραμε. Ο τραγουδιστής των Culture club, εμφανίστηκε στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ-1 που προβλήθηκε στις 29 Ιουλίου του 1985, αρχικά να τραγουδάει α καπέλα την εισαγωγή του «Do you really want to hurt me», και στη συνέχεια να αναφέρεται στα γεγονότα που έγιναν κατά την εμφάνισή του στη σκηνή του «Rock in Athens». Αφού τόνισε ότι διασκέδασε με το Ελληνικό κοινό, εστίασε στην επιθετικότητα που εκδήλωσε εναντίον του μέρος των θεατών πετώντας του αντικείμενα λόγω της εκκεντρικής του εμφάνισής. Παρότι δήλωσε συνηθισμένος σε τέτοιες αντιδράσεις, δικαιολογώντας εν μέρει αυτές τις συμπεριφορές, τάχθηκε υπέρ της ατομικότητας υπερασπιζόμενος τις απόψεις του συγκροτήματος αλλά και του ίδιου που είναι κατά του ρατσισμού και των προλήψεων. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης προβάλλεται και το video clip του «It’s a miracle».
