Ιστορίες που ταξίδεψαν σε φάκελο αλληλογραφίας… Λόγια που έγραψαν και αντάλλαξαν άνθρωποι της Ποίησης, της Λογοτεχνίας, της Μουσικής, της Ιστορίας, του Θεάτρου, των Εικαστικών.
Éric Vuillard: «Ημερήσια Διάταξη»
Μετάφραση: Μανώλης Πιμπλής
Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2018
Η ημερήσια διάταξη στις 20 Φεβρουαρίου 1933: Η αφήγηση μιας συνηθισμένης μέρας, σε αυτόν τον βαρύ χειμωνιάτικο μήνα στο Βερολίνο, κατά την οποία λαμβάνει χώρα, στα άνετα σαλόνια του Ράιχσταγκ, η μυστική σύσκεψη είκοσι τεσσάρων βαρόνων της Γερμανικής βιομηχανίας με υψηλόβαθμους αξιωματούχους του Ναζιστικού καθεστώτος. Στόχος, να «περάσουν από το ταμείο» για να χρηματοδοτήσουν την άνοδο και σταθεροποίηση στην εξουσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και του αποτρόπαιου αρχηγού του. Είμαστε στον «παράδεισο της βιομηχανίας και των χρηματοοικονομικών», μαζί με τους Krupp, Opel, Siemens, Telefunken, Agfa, IG Farben…
[ «Έτσι, μπορεί την ώρα που που ο Χίτλερ εκτοξεύει το τελεσίγραφό του στα μούτρα του Σούσνιγκ, την ώρα που η μοίρα του κόσμου, διαμέσου των καπριτσιόζικων συντεταγμένων του χρόνου και του χώρου, βρίσκεται σε μία στιγμή, για μία μόνο στιγμή, στα χέρια του Κουρτ φον Σούσνιγκ, μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα πιο πέρα, στο φρενοκομείο του Μπαλέγκ, ο Λουί Σούτερ μπορεί, λοιπόν, και να σχεδίαζε με τα δάχτυλά του, σε ένα χάρτινο τραπεζομάντιλο, έναν από τους σκοτεινούς χορούς του. Αποκρουστικές και τρομακτικές μαριονέτες χοροπηδούν στον ορίζοντα του κόσμου, όπου γλιστράει ένα μαύρος ήλιος. Τρέχουν και το σκάνε προς όλες τις κατευθύνσεις, ξεπροβάλλοντας μέσα από την ομίχλη, σκελετοί, φαντάσματα.
…Και εκείνη τη στιγμή που η μοίρα της Ευρώπης διακυβεύεται στο Μπέργκχοφ, τα μικρά σκοτεινά ανθρωπάκια του, που περιστρέφονται σαν σύρματα, αποτελούν για μένα οιωνό.
…Βουτάει τα παραμορφωμένα του δάχτυλα στο μικρό μελανοδοχείο και μας αποκαλύπτει τη θανατερή αλήθεια της εποχής του. Έναν μεγάλο μακάβριο χορό.
…Και η Ιστορία στέκει εκεί, έλλογη θεά, ακίνητο άγαλμα στη μέση της Πλατείας Δημαρχείου, λαμβάνοντας ως τίμημα, μία φορά τον χρόνο, στεφάνους με μαραμένες παιώνιες και, εν είδει φιλοδωρήματος, κάθε μέρα, ψωμί για τα πουλιά.» ]
