«Σινέ Μαριάννα» του Νίκου Πλατύραχου

Μουσικές από μία φανταστική ταινία, μαζί με τα τραγούδια του διαλείμματος

Ημερομηνία μετάδοσης: Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026, στις 20:30

Μια ξεχωριστή συναυλία με τίτλο «Σινέ Μαριάννα» σε μουσική διεύθυνση του Νίκου Πλατύραχου, παρουσιάζουν η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής και η Χορωδία της ΕΡΤ, την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026, στις 20:30, στο Ολύμπια – Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας».
Πρόκειται για μια συναυλία με μουσικές από μία φανταστική ταινία, μαζί με τα τραγούδια του διαλείμματος, που έχει συνθέσει ο Νίκος Πλατύραχος.

Συντελεστές:

Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ
Τραγουδούν: Γιώργος Νταλάρας, Νεφέλη Φασούλη, Σταύρος Δάλκος, Βίκυ Καρατζόγλου
Συμμετέχει η Χορωδία της ΕΡΤ σε διδασκαλία Μιχάλη Παπαπέτρου
Έκτακτη συμμετοχή: Κλεονίκη Δεμίρη
Μουσική διεύθυνση: Νίκος Πλατύραχος

Ο Νίκος Πλατύραχος σημειώνει: «Η αποψινή συναυλία είναι ένα σινεμά, αλλά χωρίς οθόνη. Είναι ένα φως που χαμηλώνει αργά, όχι για να προβληθεί, αλλά για να γεννηθεί μέσα μας.
Το “Σινέ Μαριάννα” είναι μια φανταστική ταινία που δεν γυρίστηκε ποτέ – ή ίσως να γυρίζεται κάθε φορά που ακούγεται αυτή η μουσική. Αποτελεί ένα μουσικό σύμπαν φτιαγμένο από εικόνες, από πρόσωπα που περνούν σαν σκιές, από δρόμους, δωμάτια, ταξίδια, αποχωρισμούς και επιστροφές. Είναι σελίδες ζωής που ενώνονται όχι με μοντάζ, αλλά με μνήμες.
Η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής και η Χορωδία της ΕΡΤ αφηγούνται αυτήν τη φανταστική ταινία, όπως κάθε μουσική ξέρει να επικοινωνεί: με ένταση, υπαινιγμό και συναίσθημα. Οι ορχηστρικές μουσικές – πολλές γεννημένες για τον κινηματογράφο – λειτουργούν σαν σκηνές μιας μεγάλης ιστορίας, ενώ τα τραγούδια έρχονται σαν διάλειμμα. Και τη στιγμή που βγαίνεις από την αίθουσα, παίρνεις ανάσα και αναθυμάσαι τον εαυτό σου μέσα σ’ εκείνη τη μελωδία που σου ανήκει.
Οι φωνές των τραγουδιστών δεν είναι απλώς ερμηνείες· είναι χαρακτήρες. Φέρνουν μαζί τους διαφορετικές ηλικίες, χρώματα και εμπειρίες, σαν να ανήκουν όλοι στην ίδια ταινία, αλλά σε διαφορετικά κεφάλαια.
Το “Σινέ Μαριάννα” δεν αναζητεί την καθαρή νοσταλγία. Κοιτάζει πίσω με τρυφερότητα, αλλά προχωρά μπροστά με περιέργεια. Είναι μια πρόσκληση να θυμηθούμε όσα δεν ζήσαμε ποτέ και να φανταστούμε όσα ίσως έρθουν.
Απόψε, η μουσική γίνεται εικόνα.
Και η εικόνα, συναίσθημα.»