Αλέξανδρος Γεωργίου: Ψυχοπορτρέτα στο "Why Look at Animals?"

Με τον εικαστικό Αλέξανδρο Γεωργίου και αφορμή το εργαστήρι ζωγραφικής που είχε εγκαταστήσει στο πλαίσιο της Έκθεσης «Why Look at Animals? Δικαιοσύνη για τη μη ανθρώπινη ζωή» συνομιλεί η Κατερίνα Ζαχαροπούλου στην 18η εκπομπή του τρέχοντος Κύκλου της ΕΠΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ, το Σάββατο 04 Ιουλίου, στις έξι το απόγευμα, στο Τρίτο Πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης ο Αλέξανδρος Γεωργίου είχε εγκαταστήσει στο καφέ του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης ένα εργαστήριο ζωγραφικής, όπου δύο φορές την εβδομάδα προσκαλούσε τους επισκέπτες να φέρουν τα κατοικίδιά τους, ώστε να φιλοτεχνήσει τα πορτρέτα τους, αναδεικνύοντας την ιδιαίτερη προσωπικότητα του καθενός, όπως ακριβώς στοχεύει και η ανθρώπινη προσωπογραφία.

Με αφορμή αυτή την δράση και στάση απέναντι στα ζώα ο Αλέξανδρος Γεωργίου μιλά στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου για την πορεία του στην τέχνη αναφερόμενος στην Ινδουιστική φιλοσοφία, όπου τα ζώα και οι άνθρωποι μοιράζονται την ίδια ψυχή και, μετά από αναρίθμητες μετεμψυχώσεις ως διάφορα ζώα, φτάνει η ώρα που γίνονται άνθρωποι, αν και πάλι μπορεί ανά πάσα στιγμή να γυρίσουν πίσω και να ξαναγεννηθούν σαν ζώα, ανάλογα με το κάρμα… Περιγράφει πως όταν ήταν στην Ινδία, άρχισε να παρατηρεί τα ζώα με τα οποία ζούσε μαζί μέσα από αυτό το πρίσμα της λανθάνουσας καρμικής σχέσης.

Η σπουδαιότητα της Συλλογής Κωστάκη φωτίζεται ακόμη περισσότερο καθώς τα έργα που παρουσιάζονται στην Εθνική Πινακοθήκη κάτω από τις τέσσερις θεματικές ενότητες τεκμηριώνουν την επίδραση της Ρωσικής Πρωτοπορίας σε όλο το φάσμα της μοντέρνας τέχνης ,στους πειραματισμούς, στη σχέση της τέχνης με όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης συνειδητότητας μέσα στο κόσμο.

Αργότερα σε μια περίοδο που εργαζόταν σε πορτρέτα ανθρώπων για μια έκθεση, κατάλαβε πως τον ενδιέφερε περισσότερο να δημιουργήσει «ψυχοπορτρέτα», πορτραίτα δηλαδή που πήγαιναν βαθύτερα από μια ρεαλιστική αναπαράσταση και κατά κάποιον τρόπο επιχειρούσαν να αποκαλύψουν την ψυχή όπως την έβλεπε με τα μάτια του τη στιγμή της συνάντησής τους.

Στην μεγάλη έκθεση του ΕΜΣΤ για τα ζώα θέλησε όπως λέει, να συνεχίσει την πρακτική αυτή του ζωντανού πορτρέτου για να συμπεριλάβει ζώα και να τα κοιτάξει με τον τρόπο που κοιτάζουμε τους ανθρώπους.