Για τα 10 χρόνια από τον θάνατο του Γιάννη Βόγλη το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει από το «Θέατρο της Δευτέρας» το έργο "Βάρκα Δίχως ψαρά" του Αλεχάντρο Κασόνα, σε σκηνοθεσία του Γρηγόρη Μασαλά και μετάφραση της Ιουλίας Ιατρίδη. Το έργο μεταδόθηκε από την ΕΡΤ τον Δεκέμβριο του 1977. Σκηνικά: Γιάννης Καρύδης. Μουσική σύνθεση: Γιώργος Τσαγκάρης. Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Βόγλης, Αφροδίτη Τζοβάνι, Ορφέας Ζάχος, Άννυ Πασπάτη, Μαρία Αλκαίου κ.ά. Σε ένα από τα κορυφαία έργα θεατρικής φιλοσοφίας του 20ού αιώνα, ο Ισπανός θεατρικός συγγραφέας εξετάζει το ζήτημα της ηθικής της πρόθεσης.
Στις 20 Απριλίου 2016 «έφυγε» από τη ζωή ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Βόγλης. Γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη. Στο θέατρο πρωτοεμφανίστηκε το 1961 στην παράσταση του Καρόλου Κουν «Η άνοδος του Αρτούρο Ούι» του Μπρεχτ. Στη μεγάλη του καριέρα συνεργάστηκε με πρωταγωνιστές όπως οι Κατράκης, Λαμπέτη και Αλεξανδράκης. Υπήρξε βασικό στέλεχος του ΚΘΒΕ. Σημαντική υπήρξε, επίσης, η παρουσία του και στον κινηματογράφο, όπου πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Η ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Το Αίμα Βάφτηκε Κόκκινο», υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, στάθηκε σημείο αναφοράς για τον ίδιο. Συμμετείχε, επίσης, και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Είχε ασχοληθεί και με τη σκηνοθεσία.
Τη δεκαετία του '80 ήταν μέλος του θιάσου "Ανατολή". Συνεργάστηκε ακόμα με το Θέατρο "Πράξη" της Μπέτυς Αρβανίτη. Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στην ΕΘΑΛ της Λεμεσού, στο Θεάτρο Σκάλα της Λάρνακας και στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Η τελευταία θεατρική του εμφάνιση ήταν το 2015 στην παράσταση «Ο θείος Βάνιας» σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ.
Για τα 10 χρόνια από τον θάνατο του Γιάννη Βόγλη το Αρχείο της ΕΡΤ παρουσιάζει από το «Θέατρο της Δευτέρας»το έργο"Βάρκα δίχως ψαρά" του Ισπανού συγγραφέα Αλεχάντρο Κασόνα (Alejandro Casona), σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Μασαλά και μετάφραση Ιουλίας Ιατρίδη. Το έργο μεταδόθηκε από την ΕΡΤ τον Δεκέμβριο του 1977. Τα σκηνικά είναι του Γιάννη Καρύδη και η μουσική του Γιώργου Τσαγκάρη. Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Βόγλης (Ριχάρδος), Αφροδίτη Τζοβάνι (Ερριέτα), Ορφέας Ζάχος (Κύριος με τα μαύρα), Άννυ Πασπάτη (Στέλλα), Μαρία Αλκαίου (Γιαγιά), Στράτος Παχύς (Μάρκος), Ηλίας Πλακίδης (Σύμβουλος Α), Πέτρος Ζαρκάδης (Σύμβουλος Β), Κώστας Μπακάλης (Χουάν), Βασίλης Μητσάκης (διευθυντής).
ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΒΑΡΚΑ ΔΙΧΩΣ ΨΑΡΑ του Αλεχάντρο Κασόνα
Ο Αλεχάντρο Κασόνα (1903-1965), θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, μετά την άνοδο του Φράνκο στην εξουσία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ισπανία λόγω δημοκρατικών φρονημάτων και έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στην Αργεντινή μέχρι το 1962, οπότε επέστρεψε στη γενέτειρά του. Έργα του όπως, «Η τρίτη λέξη», «Βάρκα δίχως ψαρά», «Η κυρά της αυγής», «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια», «Το στερνό καράβι» έχουν παιχτεί πολλές φορές στην Ελλάδα από μεγάλους ηθοποιούς, όπως ο Β. Διαμαντόπουλος, η Μαίρη Αλκαίου, ο Νίκος Τζόγιας, η Μαίρη Αρώνη, ο Ανδρέας Φιλιππίδης, η Ρίτα Μουσούρη, ο Γιάννης Βόγλης και άλλοι πολλοί. Ο Αλεχάντρο Κασόνα έφυγε από τη ζωή στις 17 Σεπτεμβρίου 1965.
Μέσα απ’ εκάστοτε προβλήματα ατομικά ή γενικά που πραγματεύεται στα έργα του και που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος, προσπαθεί να πάρει κοινωνικοπολιτική θέση. Το «Βάρκα δίχως ψαρά»(1945), είναι ένα έργο φιλοσοφικού ύφους και ηθικού προβληματισμού. Παραπέμπει στον Φάουστ αλλά εμβαθύνει σε σκοτεινά και πρωτόγονα ένστικτα του ανθρώπου, τα οποία τον ωθούν στην τέλεση εγκλημάτων, χωρίς ίχνος ηθικής αναστολής, ακόμα και για τα πιο ασήμαντα κίνητρα. Ωστόσο, ο συγγραφέας επιλέγει να δώσει στο δράμα μια αισιόδοξη χροιά, υπογραμμίζοντας πως στο βάθος της ανθρώπινης συνείδησης, έστω και λανθάνουσα, υπάρχει πάντα η καλοσύνη. Και αυτή είναι που τελικά θριαμβεύει.
Ένας μεγαλοεπιχειρηματίας, βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής καταστροφής. Η ερωμένη του τον προδίδει με τον αντίπαλό του και πρώην μαθητή του. Οι σύμβουλοί του προσπαθούν να τον πείσουν να παραιτηθεί εξαιτίας της χρηματιστηριακής πτώσης της επιχείρησής του. Ο διευθυντής της τράπεζάς του, του αρνιέται καινούριες πιστώσεις. Οι απεργίες ακινητοποιούν τα πάντα. Η καταστροφή είναι αναπόφευκτη και να! Παρουσιάζεται ο δαίμονας με μορφή μικροαστού που τον βάζει να διαλέξει ανάμεσα στη διατήρηση της περιουσίας του πραγματοποιώντας με τη θέληση μόνο ένα έγκλημα και στην καταστροφή. Συμφωνούν το έγκλημα να είναι αναίμακτο και σε πρόσωπο άγνωστο στον μεγαλοεπιχειρηματία. Ένας ψαράς γκρεμίζεται απ’ τα βράχια κι αφήνει πίσω του μια νέα γυναίκα και τη γιαγιά της. Οι τύψεις για το φόνο που διέπραξε με μια μόνο υπογραφή του τον οδηγούν στον τόπο του εγκλήματος. Οδηγείται από τον Μάρκο που πουλάει τα καραβάκια που φτιάχνει η γυναίκα του θύματος, στο σπίτι της γυναίκας του, η οποία έχει πάρει τη θέση του άντρα της στο σπίτι και στην κοινωνία. Η εξομολόγηση στην οποία έρχεται να κάνει είναι δύσκολη, χάνει το καράβι και μένει δεκαπέντε μέρες στο χωριό. Εκεί ανακαλύπτει τη ζωή από τη φυσική της πλευρά. Την τελευταία μέρα της παραμονής του εκεί αποπειράται να πει το λόγο που τον έφερε σ’ αυτόν τον τόπο. Εκείνη τη στιγμή μπαίνει η αδελφή της γυναίκας του θύματος και αναγγέλλει τον βαρύ τραυματισμό του άντρα της. Η εξομολόγηση ανακόπτεται και η όλη ιστορία παίρνει τελείως αντίθετη κατεύθυνση. Αποδεικνύεται ότι το έγκλημα δεν διαπράχθηκε από τη θέληση του επιχειρηματία και έτσι το πνεύμα του κακού αφοπλίζεται από τη μετάνοια και την αλλαγή του μεγαλοεπιχειρηματία.
