Εβδομάδα Αφιερωμένη στον Alexander Mosolov (1900 – 1973)
O Alexander Vasilyevich Mosolov γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου του 1900 στο Κίεβο, μοναχοπαίδι μίας οικογένειας μεσαίας προς ανώτερης τάξης της πόλης. Πατέρας του ήταν ο Βασίλι Αλεξάντροβιτς και μητέρα του η Νίνα Αλεξάντροβνα που ήταν επαγγελματίας τραγουδίστρια στο Θέατρο Μπαλσόι και απόφοιτος της Μουσικής Σχολής του Κιέβου. Από εκείνη πήρε ο Alexander τα πρώτα του μαθήματα πιάνου στα 3 του χρόνια. Η οικογένεια μετακόμισε στη Μόσχα το 1904 και ο πατέρας του πέθανε έναν χρόνο αργότερα αφήνοντας πίσω του μια ικανοποιητική περιουσία. Εκείνη τη χρονιά η Νίνα Αλεξάντροβνα αποχώρησε από το Θέατρο Μπαλσόι και αργότερα παντρεύτηκε έναν επιτυχημένο ζωγράφο και σχεδιαστή, τον Μιχαήλ Λέμπλαν (1875-1940). Μεγαλώνοντας ο μικρός Alexander σε ένα σπίτι γεμάτο καλλιτέχνες και μουσικούς είχε συνεχή έκθεση σε υψηλού επιπέδου ακούσματα και πνευματικές επιρροές από την παιδική του ηλικία, ενώ διαβίωνε και σε ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον, μιάς και η οικογένεια επισκεπτόταν τακτικά τις πολιτιστικές πρωτεύουσες της Δυτικής Ευρώπης, ιδιαίτερα το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο. Σύντομα έμαθε να μιλά Γερμανικά και Γαλλικά. Από το 1921 έως το 1925 έκανε σπουδές πιάνου και σύνθεσης στο Ωδείο της Μόσχας και τελειώνοντας έγινε μέλος του Συνδέσμου Σύγχρονης Μουσικής. Ως πολύ ικανός πιανίστας παρουσίασε για πρώτη φορά στη Μόσχα τα ατονικά έργα του Arnold Schoenberg, επίσης συνθέσεις των Paul Hindemith, Arthur Honegger και Béla Bartók, αλλά και Ρώσων μοντερνιστών όπως οι Nikolai Roslavets, Samuil Feinberg και άλλων ακόμα, στηρίζοντας την εγχώρια αβάν-γκαρντ δημιουργία.
Ως νεαρός συνθέτης υπήρξε μοντερνιστής, εντασσόμενος στο ρεύμα του Φουτουρισμού και του Κονστρουκτιβισμού, με το 2ο να πρωτοεμφανίζεται στη Ρωσία γύρω στο 1915–1920 και να συνδέεται με το νέο κοινωνικό κλίμα μετά την Ρωσική επανάσταση. Κάποια στιγμή αυτές οι δύο καλλιτεχνικές τάσεις θεωρήθηκαν αντί σοσιαλιστικές, και από κει που ως τότε είχε γνωρίσει την αναγνώριση μπήκε στο περιθώριο, και η μουσική του χαρακτηρίστηκε Musica non grata. Κάποτε έστειλε γράμμα στον Στάλιν ζητώντας του να φύγει για λίγο στην Ευρώπη προκειμένου να προβάλει την πατρίδα του με έργα που δεν είχε την δυνατότητα να συνθέσει εκεί, αλλά το αίτημά του δεν εισακούστηκε. Στο αφιέρωμά μας θα δούμε πώς κατέληξε για ένα διάστημα ακόμα και στα Γκουλαγκ, και πώς «συμμορφώθηκε» εντέλει, συνθέτοντας πλέον στο πνεύμα του ύστερου ρομαντισμού. Επίσης βέβαια θα ακούσουμε και τα πιο χαρακτηριστικά του έργα: πιανιστικά, Συμφωνικά, έργα φωνητικής μουσικής κ. α. Ο Mosolov πέθανε στις 11 Ιουλίου του 1973 στη Μόσχα σε ηλικία 73 χρονών, όχι ιδιαίτερα μεγάλος, αλλά αρκετά ταλαιπωρημένος - και με προβλήματα υγείας τα τελευταία 10 - 15 χρόνια. Ετάφη στο Κοιμητήριο Vagankovo στη Μόσχα.
