Εβδομάδα Αφιερωμένη στον Berthold Goldschmidt (1903 – 1996)
Ο συνθέτης γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1903. Γιός του Adolf Michael Goldschmidt που ήταν έμπορος αλλά ταυτόχρονα και μεγάλος λάτρης της όπερας (έχοντας μάλιστα παρακολουθήσει όλες τις παραστάσεις που διηύθυνε ο Γκούσταβ Μάλερ στο Αμβούργο κατά τη δεκαετία του 1890) και της Henriette Wenzel, ερασιτέχνη σοπράνο που τον επηρέασε πάρα πολύ στα μουσικά του σκιρτήματα. Τελειώνοντας το σχολείο άρχισε να σπουδάζει Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Κάποια στιγμή το 1920 - 1921 γνωρίστηκε με τον Ιταλό συνθέτη Ferruccio Busoni ο οποίος αναγνωρίζοντας το μουσικό ταλέντο του νεαρού Berthold τον ενθάρρυνε να γράψει μουσική. Τον παρότρυνε επίσης να εγκαταλείψει τις σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και να αφοσιωθεί πλήρως στη σύνθεση. Το 1922 λοιπόν μπήκε στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής του Βερολίνου και εντάχθηκε στην τάξη σύνθεσης του Franz Schreker με συμμαθητές του μεταξύ άλλων τους Ernst Krenek και Alois Hába. Γρήγορα αναγνωρίστηκε ως μία από τις πιο λαμπρές ελπίδες μιας γενιάς νέων συνθετών της εποχής του, φτάνοντας μάλιστα σε ένα πρόωρο αποκορύφωμα της καριέρας του με την παρουσίαση της όπεράς του "Der gewaltige Hahnrei" στο Μάνχαϊμ το 1932. Όλα μοιάζανε να βαίνουν καλώς για τον συνθέτη, αν δεν ανέβαιναν οι ναζί στην εξουσία.
Λόγω της Εβραϊκής του καταγωγής απαγορεύτηκε η μουσική του, όπως επίσης και η συμμετοχή του σε σύνολα ως εκτελεστής. Το 1935 εγκαταλείπει την Γερμανία και πηγαίνει με την σύζυγό του στην Αγγλία. Το ‘39 θα φυγαδεύσει και την μητέρα του. Στην Αγγλία θα εργαστεί ως δάσκαλος και συνοδός, σε κάποια θέατρα στο West End, στο BBC επίσης, αλλά ως συνθέτης δεν θα έχει ιδιαίτερες ευκαιρίες. Το κοινό δεν τον αποδέχτηκε. Απογοητευμένος θα αποσυρθεί από τη σύνθεση από το 1958 μέχρι και την 10ετία του ‘80, όταν θα τον ξαναφέρει στην επιφάνεια ο Sir Simon Rattle στο Φεστιβάλ του Βερολίνου το 1987, και αργότερα στα BBC Proms το 1994. Η επανεκτέλεση παλαιότερων έργων του, τού δίνει ώθηση να αρχίσει πάλι να συνθέτει, παρότι έχει περάσει τα 80 του χρόνια. Θα το πράξει μέχρι και τους τελευταίους μήνες της ζωής του. Άφησε εντέλει πίσω του ένα αξιοσημείωτο έργο, μεγάλο μέρος του οποίου θα γνωρίσουμε μέσα από αυτό το αφιέρωμα.
